رای وحدت رویه شماره ۱۰۵۸ تا ۱۰۶۱ مورخ ۱۳۹۸/۰۵/۲۲ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
بسم الله الرحمن الرحیم
شماره دادنامه: ۱۰۵۸الی ۱۰۶۱
تاریخ دادنامه: ۲۲؍۵؍۱۳۹۸
شماره پرونده:۲۳۹۶/۹۸ الی ۲۳۹۹/۹۸
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
اعلام کننده تعارض: خانم ها توران داودی فرد، صدیقه جبار زارع، طاهره همتی نسب و آقای عبدالرحمن نیروبخش
موضوع: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری
گردش کار: شاکیان پرونده های موضوع تعارض همگی از کارکنان سازمان تامین اجتماعی هستند که محل خدمت آنها در لیست نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی میباشد و خواسته آنها برخورداری از مزایای مواد ۱ و۲ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی و مصوبات شماره ۲۴۳۷۳؍ت۲۴۴- ۲۹؍۶؍۱۳۷۳ و ۲۳۳۴۷؍ت۲۱۵- ۱۲؍۶؍۱۳۷۲ هیات وزیران میباشند، لیکن شعب دیوان در این زمینه با استنباط مختلف از قوانین آراء متعارض صادرکرده اند.
گردش کار پرونده ها و مشروح آراء به قرار زیر است:
الف: شعبه ۳۷ بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۹۱۰۹۹۸۰۹۰۰۰۰۴۵۹۶ با موضوع دادخواست خانم توران داودی فرد به طرفیت سازمان تامین اجتماعی استان خوزستان و به خواسته اجرای مواد ۱ و ۲ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی و مصوبات هیات وزیران به شماره های ۲۴۳۷۳؍ت۲۴۴-۲۹؍۶؍۱۳۷۳ و ۲۳۳۴۷؍ت۲۱۵-۱۲؍۶؍۱۳۷۲ به موجب دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۹۰۳۷۰۰۹۰۳-۲۰؍۱۱؍۱۳۹۲ به شرح زیر رای صادر کرده است:
در خصوص شکایت شاکی علیه مشتکی عنه مبنی بر اجرای مواد ۱ و ۲ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی و مصوبات هیات وزیران به شماره های ۲۴۷۳۷؍ت۲۴۴-۲۹؍۶؍۷۳ و۲۳۳۴۷؍ت-۲۱۵-۱۲؍۶؍۱۳۷۲ با توجه به اینکه در مفاد قانون مرقوم و مصوبات هیات دولت امتیازات مقرر اختصاص به کارکنان دولت و مشمولین قانون استخدام کشوری و شرکتهای دولتی داده شده است بنابراین موضوع قانون مذکور و مصوبات هیات وزیران تسری به کارکنان نهادهای عمومی غیر دولتی مانند سازمان تامین اجتماعی ندارد به استناد رای وحدت رویه شماره های ۷۵-۷۸-۲۵؍۲؍۱۳۸۴ هیات عمومی دیوان عدالت اداری شکایت شاکی غیر وارد تشخیص و حکم به رد آن صادر و اعلام میگردد. رای صادره وفق ماده ۶۵ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در شعب تجدیدنظر دیوان میباشد.
رای مذکور به موجب رای شماره ۹۴۰۹۹۷۰۹۵۵۴۰۱۰۴۷-۷؍۶؍۱۳۹۴ شعبه ۴ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری تایید شده است.
ب: شعبه ۲۲ بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۹۰۰۹۹۸۰۹۰۰۰۰۵۰۷۱ با موضوع دادخواست خانم طاهره همتی نسب به طرفیت سازمان تامین اجتماعی شهرستان دزفول و به خواسته اجرای مواد ۱ و ۲ قانون جذب نیروی انسانی در مناطق محروم و اجرای مصوبه هیات وزیران شماره های ۲۴۳۷۳ت۲۴۴-۲۹؍۶؍۱۳۷۲ و ۲۳۳۴۷؍ت؍۲۱۵-۱۲؍۶؍۱۳۷۳ به موجب دادنامه شماره ۹۰۰۹۹۷۰۹۰۲۲۰۲۲۰۷-۲۱؍۱۱؍۱۳۹۰ به شرح زیر رای صادر کرده است:
در خصوص شکایت خانم طاهره همتی نسب به طرفیت مدیریت درمان سازمان تامین اجتماعی خوزستان و به خواسته اجرای مواد یک و دو قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده جنگی ۷؍۱۲؍۱۳۶۷ مجلس شورای اسلامی و مصوبات هیات وزیران شماره های ۲۴۳۷۳ت۲۴۴-۲۹؍۶؍۷۲ و ۲۳۳۴۷؍ت۲۱۵-۱۲؍۶؍۷۳ با توجه به محتویات پرونده مدارک ارائه شده به وسیله شاکی و مدافعات خوانده در طی لایحه دفاعی که بیانگر اشتغال شاکیدر یک نهاد غیر دولتی است در حالی که مصوب هیات وزیران به صراحت ماده یک قانون مذکور اختصاصی به مستخدمین رسمی و دولتی دارد و شامل کارکنان غیر دولتی نمی شود لذا موجبی برای پذیرش ادعای شاکی نیست و حکم به رد شکایت صادر و اعلام میگردد. رای صادره با رای ماده ۷ قانون دیوان عدالت اداری قطعی است.
رای مذکور به علت عدم تجدیدنظر خواهی قطعیت یافت.
ج: شعبه ۱۷ بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۸۹۰۹۹۸۰۹۰۰۰۸۳۹۷۰ با موضوع دادخواست آقای حمید زاهدحطنوش به طرفیت اداره کل تامین اجتماعی استان خوزستان و به خواسته اجرای مواد ۱ و ۲ قانون جذب نیروی استانی به نقاط محروم و دور افتاده جنگی مصوب سال ۱۳۶۷ و مصوبات هیات وزیران به شماره ۲۴۳۷۳؍ت۲۴۴-۲۹؍۶؍۱۳۷۲ و ۲۳۳۴۷؍ت؍۲۱۵-۱۲؍۷؍۱۳۳ به موجب دادنامه شماره ۹۰۰۹۹۷۰۹۰۱۷۰۰۷۵۸-۷؍۳؍۱۳۹۰ به شرح زیر رای صادر کرده است:
شاکی طی دادخواست تقدیمی و به طرفیت سازمان مشتکی عنه خواستار اجرای مواد یک و دو قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده جنگی مصوب سال ۱۳۶۷ و مصوبات هیات وزیران در سال ۱۳۷۳ گردید که با عنایت به محتویات پرونده و لایحه جوابیه مدیریت درمان تامین اجتماعی استان خوزستان و مستندات ابرازی اولاً: موضوع پرداخت مزایای نقاط محروم و دورافتاده که در برنامه دوم توسعه منظور شده بود در برنامه های سوم و چهارم نیز لحاظ گردید به علاوه اینکه در ماده ۶۸ قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال ۱۳۸۶ نیز به آن اشاره شد ثانیاً: کارکنان سازمان تامین اجتماعی از سال ۱۳۷۳ مشمول نظام هماهنگ پرداخت و تابع وزارت دولتی میباشند به علاوه اینکه طبق ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری نهاد های عمومی نیز طبق ماده ۵ دستگاه اجرایی میباشند کلیه دستگاههای اجرایی مشمول ماده ۷۴ قانون مارالذکر میباشند. ثالثاً: سازمان طرف شکایت در ذیل مدافعات خود اذعان نمود با اینکه سازمان دارای آییننامه خاص میباشد به اختیار خود دو مورد از مواد قانونی جذب نیروی انسانی نقاط محروم مصوب سال ۱۳۶۷ از ۱؍۱؍۱۳۸۰ و ۱۷؍۷؍۱۳۷۳ به اجرا درآورده است بنابراین در مجموع شکایت مطروحه وارد تشخیص گردید و مستندا به مواد فوق الذکر و ۷ و ۱۳ و ۱۴ دیوان عدالت اداری رای به ورود شکایت با رعایت مقررات مربوطه صادر و اعلام میگردد. رای صادره قطعی است.
در اثر تجدیدنظر خواهی از رای مذکور شعبه ۱۳ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره ۹۶۰۹۹۷۰۹۵۵۴۰۱۵۰۴-۱؍۶؍۱۳۹۶ با استدلال زیر رای مذکور را نقض می کند:
نظر به اینکه رای صادره به شماره ۷۵۸-۱۷؍۳؍۱۳۹۰ صادره از شعبه ۱۷ تجدیدنظر خلاف آراء صادره از هیات عمومی به شماره ۸۴؍۷۵ الی ۷۸ که تصریح بر عدم شمول سازمانهایی که با مقررات خاص اداره میشوند دارد لذا مستنداً به ماده ۷۵ قانون تشکیلات و آیین دادرسی رای صادره از شعبه ۱۷ به شماره فوق نقض و حکم به ردشکایت شاکی صادر واعلام میگردد. رای صادره قطعی است.
د: شعبه ۱۶ بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده های شماره ۸۹۰۹۹۸۰۹۰۰۰۰۳۴۰۰، ۸۹۰۹۹۸۰۹۰۰۰۰۳۹۸۳ با موضوع دادخواست آقایان علی دایری و عبدالعلی جهازی به طرفیت اداره کل سازمان تامین اجتماعی خوزستان و به خواسته اجرای مواد ۱ و ۲ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده جنگی مصوب ۷؍۱۲؍۱۳۶۷ مجلس شورای اسلامی و مصوبات هیات وزیران به شماره های ۲۴۳۷۳؍ت؍۲۴۴-۲۹؍۶؍۱۳۷۲ و ۲۳۳۴۷؍ت۲۱۵-۱۲؍۶؍۱۳۷۳ به موجب دادنامه های شماره ۸۹۰۹۹۷۰۹۰۱۶۰۰۳۷۹، ۸۹۰۹۹۷۰۹۰۱۶۰۰۳۸۴-۲۷؍۷؍۱۳۸۹ به شرح زیر رای صادر کرده است:
در خصوص دادخواست علی دایری به طرفیت اداره کل سازمان تامین اجتماعی خوزستان به خواسته اجرای مواد یک و دو قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتادگی جنگی مصوب ۷؍۱۲؍۱۳۶۷ مجلس شورای اسلامی و مصوبات هیات وزیران به شماره ۲۴۳۷۳ت۲۴۴-۲۹؍۶؍۱۳۷۳ و ۲۳۳۴۷؍ت۲۱۵-۱۲؍۶؍۱۳۷۳ با توجه به مجموع اوراق پرونده و لایحه دفاعیه اداره مشتکی عنه و با توجه به مواد یک و دو قانون جذب نیروی انسانی در مناطق محروم و دورافتاده جنگی مصوب ۱۳۶۷ و مصوبات هیات وزیران به شماره ۲۴۳۷۳؍ت؍۲۴۴-۲۹؍۶؍۱۳۷۳ و ۲۳۳۴۷؍ت ۲۱۵-۱۲؍۶؍۱۳۷۳ و نظر به اینکه شاکی مطابق احکام کارگزینی پیوست در مناطق فوق الذکر محروم و دورافتاده اشتغال داشته علیهذا با توجه به مراتب فوق دعوی مطروحه را وارد تشخیص و حکم به بهره مندی شاکی از حقوق و مزایای مربوطه صادر و اعلام میگردد. رای صادره مستنداً به ماده ۷ از قانون دیوان عدالت اداری قطعی است.
رای مذکور به علت عدم تجدیدنظر خواهی قطعیت یافت.
ه-: شعبه ۱۷ دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۹۰۰۹۹۸۰۹۰۰۰۱۳۷۷۲ با موضوع دادخواست آقای حمیدرضا آخش به طرفیت اداره کل تامین اجتماعی استان خوزستان و به خواسته اجرای مواد یک و دو قانون جذب نیروی استانی به نقاط محروم و دورافتاده جنگی مصوب سال ۱۳۶۷ و مصوبات هیات وزیران به شماره ۲۴۳۷۳؍ت؍۲۴۴-۲۹؍۶؍۱۳۷۲ و ۲۳۳۴۷؍ت۲۱۵-۱۲؍۷؍۱۳۷۳ به موجب دادنامه شماره ۹۰۰۹۹۷۰۹۰۱۷۰۱۸۰۲-۱۶؍۶؍۱۳۹۰ به شرح زیر رای صادر کرده است:
شاکی طی دادخواست تقدیمی و به طرفیت سازمان مشتکی عنه خواستار اجرای مواد یک و دو قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده جنگی مصوب سال ۱۳۶۷ و مصوبات هیات وزیران در سال ۱۳۷۳ گردید که با عنایت به محتویات پرونده و لایحه جوابیه مدیریت درمان تامین اجتماعی استان خوزستان و مستندات ابرازی اولاً: موضوع پرداخت مزایای نقاط محروم و دورافتاده که در برنامه دوم توسعه منظورشده بود در برنامه های سوم و چهارم نیز لحاظ گردید به علاوه اینکه در ماده ۶۸ قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال ۱۳۸۶ نیز به آن اشاره شد ثانیاً: کارکنان سازمان تامین اجتماعی از سال ۱۳۷۳ مشمول نظام هماهنگ پرداخت و تابع وزارت دولتی میباشند. به علاوه اینکه طبق ماده ۳ قانون مدیریت خدمات کشوری نهادهای عمومی نیز طبق ماده ۵ دستگاه اجرایی میباشند کلیه دستگاه های اجرایی مشمول ماده ۷۴ قانون مارالذکر میباشند. ثالثاً: سازمان طرف شکایت در ذیل مدافعات خود اذعان نمود با اینکه سازمان دارای آییننامه خاص میباشد به اختیار خود در مورد از مواد قانونی جذب نیروی انسانی نقاط محروم مصوب سال ۱۳۶۷ از۱؍۱؍۱۳۸۰ و۱۷؍۷؍۱۳۷۳ به اجرا درآورده است بنابراین در مجموع شکایت مطروحه وارد تشخیص گردید و مستنداً به مواد فوق الذکر و ۷ و ۱۳ و۱۴ دیوان عدالت اداری رای به ورود شکایت با رعایت مقررات مربوطه صادر و اعلام میگردد. رای صادره قطعی است.
در اثر تجدیدنظر خواهی از رای مذکور شعبه اول تشخیص دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۹۰۵۱۰۰۱۰۷-۲۹؍۲؍۱۳۹۲ با استدلال زیر رای مذکور را نقض می کند:
حکم مقرر در مواد ۱ و ۲ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۷ صرفاً مقید برخورداری مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری و مقررات استخدامی شرکتهای دولتی از مزایا و فوق العاده های آنها میباشد بنابراین حکم مزبور شامل مستخدمین دستگاه خوانده که واجد اوصاف مرقوم نبوده بلکه یک نهاد عمومی غیردولتی است نخواهد شد علیهذا دادنامه صادره از شعبه ۱۷ مغایر با موازین قانونی تشخیص و لذا مستنبط از ماده ۱۶ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ ضمن نقض آن حکم به رد شکایت صادر و اعلام میشود. این رای قطعی است.
و: شعبه ۲۴ دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۹۱۰۹۹۸۰۹۰۰۰۲۴۴۳۳ با موضوع دادخواست آقای سیدمحمدحسین بینا به طرفیت اداره کل تامین اجتماعی استان خوزستان و به خواسته
اجرای مواد یک و دو قانون جذب نیروی استانی به نقاط محروم و دورافتاده جنگی مصوب سال ۱۳۶۷ و مصوبات هیات وزیران به شماره ۲۴۳۷۳؍ت؍۲۴۴-۲۹؍۶؍۱۳۷۲ و ۲۳۳۴۷؍ت۲۱۵-۱۲؍۷؍۱۳۷۳ به موجب دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۹۰۲۴۰۰۱۷۶-۱۶؍۲؍۱۳۹۲ به شرح زیر رای صادر کرده است:
در خصوص شکایت سید محمدحسین بینا به طرفیت اداره کل تامین اجتماعی استان خوزستان به خواسته فوق الاشعار با توجه به محتویات پرونده و اسناد و مدارک ابرازی شاکی و لایحه دفاعیه طرف شکایت و نظر به اینکه پاداش یک ماه خدمت در منطقه محروم موضوع تصویب نامه شماره ۲۳۳۴۷؍ت /۲۱۵ه- -۱۲؍۶؍۱۳۷۳ هیات وزیران مقید به خدمت داوطلبانه در دهستان میباشد که شاکی ارائه ننموده است لذا به استناد مراتب فوق و مواد ۷ و ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری حکم به رد شکایت وی در این خصوص صادر و اعلام مینماید و اما نسبت به حق جذب و مرخصی موضوع قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب ۷؍۱۲؍۱۳۶۷ با توجه به مفاد شکایت شاکی و مستندات ابرازی که حکایت از انجام خدمت در منطقه محروم دارد، بنابراین دفاعیات طرف شکایت بلاوجه و غیر موثر ارزیابی و شکایت شاکی موجه تشخیص و به استناد مراتب فوق البیان و مواد ۷، ۱۳، ۱۴ قانون دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت صادر و اعلام میگردد، این رای قطعی است.
در اثر تجدیدنظر خواهی از رای مذکور شعبه اول تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۰۹۰۵۶۰۱۹۴۵-۱۴؍۱۰؍۱۳۹۴ با استدلال زیر رای مذکور را نقض می کند:
در خصوص تقاضای اعمال ماده ۷۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری نسبت به رای شماره ۱۷۶-۱۶؍۲؍۱۳۹۲ صادره از شعبه ۲۴ دیوان عدالت اداری با عنایت به خواسته اولیه شاکی و تبعیت سازمان تامین اجتماعی از مقررات خاص استخدامی با وصف نهاد عمومی غیر دولتی و عدم شمول قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۷ به موسسات و نهادهای غیردولتی و با توجه به رای وحدت رویه شماره ۷۸-۷۵-۱۶؍۲؍۱۳۹۲ صادره از شعبه ۲۴ دیوان عدالت اداری و مستنداً به رای هیات عمومی یاد شده و ماده ۷۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن نقض رای مذکور حکم به رد شکایت صادر و اعلام مینماید، رای صادره قطعی است.
ز: شعبه ۱۶ دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۸۹۰۹۹۸۰۹۰۰۰۹۴۲۷۵ با موضوع دادخواست آقای عبدالرحمن نیروبخش به طرفیت سازمان تامین اجتماعی استان خوزستان و به خواسته اجرای مواد یک و دو قانون جذب نیروی استانی به نقاط محروم و دورافتاده جنگی مصوب سال ۱۳۶۷ و مصوبات هیات وزیران به شماره ۲۴۳۷۳؍ت؍۲۴۴-۲۹؍۶؍۱۳۷۲ و ۲۳۳۴۷؍ت۲۱۵-۱۲؍۷؍۱۳۷۳ به موجب دادنامه شماره ۹۰۰۹۹۷۰۹۰۱۶۰۱۲۰۱-۲؍۵؍۱۳۹۰ به شرح زیر رای صادر کرده است:
با توجه به مفاد دادخواست تقدیمی و پاسخ مشتکی عنه نظر به اینکه مصوبات مجلس شورای اسلامی و هیات وزیران تا زمانی که جهت دستگاه های دولتی باشد ارتباطی به سازمان تامین اجتماعی ندارد زیرا سازمان مذکور یک نهاد عمومی غیر دولتی است که مطابق اساسنامه و آییننامه استخدامی خویش اداره میشود و سازمان تامین اجتماعی هیات مدیره در تاریخ ۲۸؍۱۲؍۱۳۷۹ موافقت خویش را با بند سوم مصوب هیات وزیران از ۱؍۱؍۱۳۸۰ اعلام داشته چنانچه در سال ۱۳۷۳ هیات مدیره سازمان موافقت خویش را در خصوص کمک هزینه مسکن جهت کارکنان در مناطق محروم به منظور جذب و نگهداری نیروی متخصص و کارآمد در نقاط محروم و بدی آب و هوا اعلام و اجراء نموده است که در خصوص شاکی در ایام اشتغال در صورت دارا بودن شرایط اجراء گردیده شعبه با توجه به مراتب فوق حکم به رد شکایت تقدیمی صادر و اعلام میگردد. رای صادره وفق ماده ۷ قانون دیوان عدالت اداری قطعی است.
رای مذکور به علت عدم تجدیدنظر خواهی قطعیت یافت.
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۲۲؍۵؍۱۳۹۸ با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
رای هیات عمومی
الف- تعارض در آراء محرز است.
ب- با توجه به این که اولاً: مطابق مواد ۱ و ۲ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب ۷؍۱۲؍۱۳۶۷ فوق العاده جذب و حق مرخصی مناطق محروم فقط به« مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری و مقررات استخدامی شرکتهای دولتی» تعلق میگیرد. ثانیاً:بر اساس قانون بیمه های اجتماعی کارگران مصوب ۲۱؍۲؍۱۳۳۹ آیین نامه استخدامی سازمان بیمه های اجتماعی مصوب ۱۳؍۲؍۱۳۴۸ و مستفاد از مواد ۱۱، ۱۳، ۱۱۴ و ۱۱۸ قانون تامین اجتماعی مصوب ۳؍۴؍۱۳۵۴ کارمندان سازمان تامین اجتماعی از حیث امور اداری و استخدامی تابع مقررات خاص مربوط به خود هستند و از شمولقانون استخدام کشوری خارج هستند.ثالثاً:با توجه به خروج کارمندان سازمان تامین اجتماعی از شمول قانون استخدام کشوری، الزام سازمان به اجرای مواد ۱ و ۲ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی که مخصوص کارمندان مشمول قانون استخدام کشوری و شرکتهای دولتی است، بر خلاف صریح قانون صدرالذکر و آراء وحدت رویه شماره ۷۵ الی ۷۸-۲۵؍۲؍۱۳۸۴، ۹۰۸-۲۹؍۸؍۱۳۸۶، ۲۲۵-۹؍۴؍۱۳۸۷، ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵-۲۸؍۱۱؍۱۳۸۶، ۲۴۳-۲۴؍۳؍۱۳۸۸، ۵۹۳-۳؍۹؍۱۳۸۷ و ۷۴-۲۸؍۲؍۱۳۹۱ هیات عمومی دیوان عدالت اداری است. رابعاً: مزایای مندرج در تصویب نامه شماره ۲۳۳۴۷؍ت۲۱۵ه--۱۲؍۶؍۱۳۷۳ هیات وزیران از جمله پاداش مناطق محروم، همان گونه که در متن مصوبه آمده است، ناظر به مستخدمان رسمی یا ثابت غیر بومی مشمول قانون استخدام کشوری و مقررات استخدامی شرکتهای دولتی شاغل در دهستانها است و شامل کارمندان سازمان تامین اجتماعی که مقررات خاص استخدامی دارند و همچنین کارمندان شاغل در شهرستانها (رای وحدت رویه شماره۹۴۴-۵؍۱۲؍۱۳۹۲عدم تعلق پاداش مناطق محروم به کارکنان شهرداری) نمی شود، در نتیجه رای به رد شکایت در هر دو قسمت خواسته مطابق مقررات قانونی است. ضمناً مصوبه جلسه مورخ ۱۷؍۷؍۱۳۷۳ هیات مدیره سازمان تامین اجتماعی، مبنی بر پرداخت کمک هزینه مسکن به کارکنان غیر بومی مناطق محروم و مصوبه جلسه مورخ ۲۸؍۱۲؍۱۳۷۹ هیات مدیره سازمان، مبنی بر«پرداخت یک ماه حقوق و فوق العاده های مربوط به قانون جذب... علاوه بر مرخصی استحقاقی متعارف به ازای هرسال خدمت در مناطق محروم و دورافتاده از تاریخ ۱؍۱؍۱۳۸۰» به معنی تسری احکام قانون جذب به کارکنان سازمان تامین اجتماعی و از موجبات الزام سازمان به اجرای قانون نیست و بر فرض این که مصوبات هیات مدیره الزام آور برای سازمان باشد، اشخاص ذی نفع تنها میتوانند الزام آن سازمان را به اجرای مصوبات هیات مدیره درخواست کنند و نه الزام به اجرای قانون جذب و مصوبات هیات وزیران. بنابراین آراء صادر شده بر غیر وارد دانستن شکایت به شرح مندرج در گردش کار صحیح و موافق مقررات است. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۲ و ماده ۸۹ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است.
محمدکاظم بهرامیرئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری