رای شماره ۱۱۵ مورخ ۱۳۸۲/۰۳/۱۸ هیات عمومی دیوان عدالت اداری

کلاسه پرونده: ۶۰/۸۱

شاکی: آقای مرتضی شعبانی

موضوع: ابطال تبصره ۲ بند ۲ بخشنامه شماره ۲۴۰۰/۴۱/۰۲ مورخ ۶/۶/۱۳۷۵ سازمان امور اداری و استخدامی

تاریخ رای: یکشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۸۲

شماره دادنامه: ۱۱۵

مقدمه: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، سازمان امور اداری و استخدامی در تاریخ ۱۳۷۵/۰۶/۰۶ طی بخشنامه شماره ۲۴۰۰/۴۱/۰۲ مورخ ۱۳۷۵/۰۶/۰۶ آن دسته از فرماندهانی که شرایط استفاده و بهره‌مند شدن از مزایای ایثارگران و جانبازان مصوب مجلس شورای اسلامی را دارند از این حق مکتسبه محروم ساخته و به بهانه رفع ابهام از بخشنامه شماره ۲۷۲۷/د که کاملاً گویا و بدون هیچگونه ابهامی است، بخشنامه‌ای صادر و در تبصره ۲ بند ۲ آن آورده است. برخورداری توامان از مزایای ایثارگران و فرماندهان مجوزی ندارد. در حالی که اولاً، مجلس شورای اسلامی بعد از بخشنامه شماره ۱۵۵-ق که گروه ورودی فرماندهان را مشخص کرده مزایایی برای ایثارگران و جانبازان لحاظ نموده است. ثانیاً، مجلس شورای اسلامی در تبصره ماده ۱۷ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به دولت اجازه داده مزایای قبلی را نیز اعطاء نماید. ثالثاً، با وجود اینکه بخشنامه شماره ۱۵۵-ق مورخ ۱۳۶۹/۰۱/۲۷ و بخشنامه شماره ۲۷۲۷/د مورخ ۱۳۷۱/۰۵/۲۰ برای فرماندهان و ایثارگران حقی ایجاد شده و این حق در زمره حقوق مکتسبه می‌باشد و بر اساس اصول کلی حقوقی، دولت نمی‌تواند فرماندهان، ایثارگران و جانبازان را از این حق محروم سازد، مع‌الوصف سازمان سابق امور اداری و استخدامی کشور بعد از گذشت ۶ سال از بخشنامه اول و ۴ سال از بخشنامه دوم به بهانه رفع ابهام آنان را از این حق محروم ساخته است. با عنایت به فرمایشات امام راحل در خصوص ایثارگران و رزمندگان درخواست ابطال تبصره ۲ بند ۲ بخشنامه شماره ۲۴۰۰/۴۱/۰۲ مورخ ۱۳۷۵/۰۶/۰۶ سازمان امور اداری و استخدامی کشور را دارم.مدیرکل دفتر حقوقی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور در پاسخ به شکایت شاکی طی نامه شماره ۶۳۵۷۵/۱۶۰۲ مورخ ۱۳۸۱/۰۴/۲۳ اعلام داشته‌اند، بخشنامه شماره ۲۷۲۷/د مورخ ۱۳۷۱/۰۵/۲۰ این سازمان مستند به قسمت اخیر ماده ۱۷ آیین‌نامه اجرایی قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت ناظر بر تبصره ماده ۱۷ قانون مذکور توسط این سازمان تهیه و ابلاغ شده و شقوق مختلف اعطای گروه و افزایش سنواتی تشویقی به ایثارگران، آزادگان و رزمندگان را پیش‌بینی نموده است از جمله اینکه در بند ۷ بخشنامه فوق شرایط اعطای گروه به کسانی را که در طول جنگ تحمیلی مسئولیت فرماندهی در رده‌های مختلف را داشته‌اند از طریق گروههای ورودی و فارغ از مدرک تحصیلی و تجربه تعیین نموده است و از آنجا که در اجرای تبصره ۴ ماده ۳ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به مستخدمین دولت من جمله جانبازان، آزادگان و رزمندگان به علت عوامل ایثارگری بیش از ۲ گروه تشویقی قابل اعطاء نبوده است، لذا به لحاظ اینکه در هر صورت حقی از فرماندهان تضییع نشود در تبصره ۲ بند ج ذیل قسمت ۷ بخشنامه ۲۷۲۷/د مورخ ۱۳۷۱/۰۵/۲۰ مقرر شده است «در صورتی که افراد مزبور از نظر مدرک تحصیلی و سوابق تجربی خود واجد شرایط هر یک از گروههای ۳، ۵ و ۷ باشند همواره از ۲ گروه بالاتر از گروه استحقاقی خود قرار خواهند گرفت.» که بدین ترتیب ملاحظه می‌فرمایند فرماندهان از امتیاز مضاعف استفاده نموده‌اند.از سوی دیگر در بخشنامه فوق امتیازاتی نیز بابت خدمت داوطلبانه و دوران اسارت یا درصد جانبازی برای سایر مستخدمین که سمت فرماندهی نداشته‌اند در نظر گرفته شده است. لذا به منظور رفع از این سوال که آیا فرماندهان موضوع بند ۷ بخشنامه می‌توانند هم از امتیاز فرماندهی و امتیازات تبصره ۲ بند ج آن و هم از امتیازات بندهای ۲ و ۳ بخشنامه فوق که به ایثارگران فاقد مسئولیت فرماندهی اعطاء می‌شده استفاده نمایند. این سازمان اقدام به صدور بخشنامه شماره ۲۴۰۰/۴۱/۰۲ مورخ ۱۳۷۵/۰۶/۰۶ نمود که مغایرتی با قوانین و مقررات مربوط نیز ندارد.هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت‌الاسلام‌والمسلمین دری‌نجف‌آبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا ومستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای هیات عمومی

مطابق بند ۷ بخشنامه شماره ۲۷۲۷/د مورخ ۱۳۷۱/۰۵/۲۰ سازمان امور اداری و استخدامی فرماندهان سپاه و جهاد که به مدت حداقل یک سال متوالی یا متناوب در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل مسئولیت فرماندهی گروهان به بالا را داشته‌اند از ۲ گروه شغلی هنگام ورود به خدمت و به استناد تبصره ۴ ماده ۳ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به شرح تبصره ۲ بند ج ذیل قسمت ۷ بخشنامه فوق‌الذکر در صورت احراز شرایط لازم از حیث مدرک تحصیلی و سوابق تجربی و استحقاق گروههای ۳، ۵ و ۷ از ۲ گروه بالاتر از گروه استحقاقی نیز برخوردار گردیده‌اند. نظر به اینکه اعطای گروههای فوق‌الذکر با عنایت به عوامل موثر مختلف از جمله ماهیت ایثارگرانه وظایف افراد مذکور صورت گرفته است، بنابراین عدم تعمیم مقررات مربوط به اعطاء امتیازات خاص به ایثارگران فاقد سمت فرماندهی به فرماندهان مشمول بند ۷ و تبصره ۲ بند ج ذیل بند مزبور مغایرتی با قانون ندارد.

رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - درّی نجف آبادی