رای شماره ۲۰۴ مورخ ۱۳۸۷/۰۴/۰۲ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شماره دادنامه: ۲۰۴
تاریخ: ۱۳۸۷/۰۴/۰۲
کلاسه پرونده: ۸۶/۲۱
شاکی: دیوان محاسبات کشور
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موضوع شکایت و خواسته: ابطال مصوبه شماره ۱۷۷۳۲/ت۳۲۲۹۷ ه مورخ ۱۳۸۴/۰۳/۲۴ هیات وزیران
مقدمه: شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، وفق ماده ۷۱ قانون استخدام کشوری، وزارتخانهها و موسسات دولتی مکلفند هر ماه ۵/۸درصد از جمع حقوق و تفاوت تطبیق حقوق و مزایای مستمر و فوقالعادههای مستخدمین رسمی و مستخدمین آزمایشی را به استثناء فوقالعاده تضمیمن، اضافه کار، کسر صندوق و روزانه کم کرده و بابت سهم مستخدمین به صندوق بازنشستگی کشوری بپردازند. ۲- حسب تبصره ماده صد قانون استخدام کشوری، فوقالعادههای موضوع بندهای (ب- پ- ت) اصلاحی ماده ۳۹ از تاریخ ۱/۱/۱۳۴۹ و فوقالعاده موضوع بند (ج) اصلاحی ماده مزبور از تاریخ اجرای مرحله اول قانون استخدام کشوری به مستثنیات مندرج در ماده ۷۱ اضافه میشوند. بنابراین فوقالعادههای مستثنی شده از کسورات بازنشستگی صرفاً محدود به فوقالعادههای تضمین، اضافه کار، کسر صندوق، روزانه، کارانه، بدی آب و هوا، محرومیت از تسهیلات زندگی، محل خدمت و اشتغال خارج از کشور میباشد. لذا تقاضای ابطال مصوبه مورد شکایت را دارد. مشاور و مدیرکل دفتر حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۱۵۰۰۰۸/۱۰۷۵ مورخ ۱۶/۱۰/۱۳۸۶ اعلام داشتهاند، با عنایت به ماده ۱۰۶ قانون مدیریت خدمات کشوری که مقرر میدارد، « مبنای محاسبه کسور بازنشستگی و برای محاسبه حقوق بازنشستگی کارمندان مشمول این قانون حقوق ثابت به اضافه (فوقالعادههای مستمر) فوقالعاده بند ۱۰ ماده ۶۸ این قانون میباشد.» و با توجه به لازم الاجراء شدن قانون یاد شده کسور بازنشستگی صرفاً باید از فوقالعادههای مستمر کسر گردد، لذا تقاضای رد شکایت را درخواست نموده است.
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
با عنایت به حدود اختیارات هیات وزیران در تعیین فوقالعادههای خاص جهت کارکنان دولت براساس شرایط و ضوابط مقرر در ماده ۶ قانون نظام هماهنگ پرداخت مصوب ۱۳۷۰ و اینکه فوقالعاده بهرهوری موضوع تصویبنامه ۱۷۷۳۲/ت۳۲۲۹۷ ه مورخ ۱۳۸۴/۰۳/۲۴ متناسب با عملکرد مستخدمین شاغل در پستها و رشتههای شغلی مالیاتی و رشد درآمد مالیاتی هر واحد نسبت به سال قبل حداکثر به میزان ۷۰درصد مجموع حقوق و مزایای مستمر کارکنان ذیربط قابل پرداخت است و با توجه به امکان تغییر در عملکرد مستخدمین ذیربط و حصول نتایج متفاوت در زمینه رشد درآمد مالیاتی و نتیجتاً عدم امکان تعیین مبلغ ثابت و غیر قابل تغییر، اطلاق مزایای مستمر به فوقالعاده بهرهوری فوقالذکر و اخذ کسور بازنشستگی از آن موافق اصول و مقررات نیست. بنابراین مصوبه هیات وزیران در قسمت مورد اعتراض مغایرتی با قانون ندارد.
رهبرپور - معاون قضایی دیوان عدالت اداری