رای شماره ۵۹۰ مورخ ۱۳۸۷/۰۸/۰۵ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
تاریخ: ۱۳۸۷/۰۸/۰۵
شماره دادنامه: ۵۹۰
کلاسه پرونده: ۸۷/۵۰۰
شاکی: آقای علی زارع
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب دوم تشخیص و شعبه ۳۲ دیوان عدالت اداری
مقدمه: الف- شعبه دوم تشخیص دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۷/۵۲ موضوع شکایت آقای علی زارع به طرفیت سازمان تامین اجتماعی شهرستان مرودشت به خواسته تقاضای بازنشستگی براساس قانون مشاغل سخت و زیان آور به شرح منعکس در دادخواست تقدیمی به شرح دادنامه شماره ۶۲ مورخ ۸/۳/۱۳۸۷ چنین رای صادر نموده است با عنایت به مراتب و ملاحظه مدارک مثبت صحت مطالب مورد ادعای شاکی، و با احراز وقوع اشتباه در صدور دادنامه شماره ۵۵۹ مورخ ۱۸/۴/۱۳۸۶ صادره از سوی شعبه سیودوم دیوان عدالت اداری حکم به نقض آن صادر و اعلام میگردد. اما در خصوص رسیدگی ماهوی به شکایت مطروحه اولاً رای هیات عمومی شماره ۱۳۷ مورخ ۴/۵/۱۳۷۹ دیوان عدالت اداری احراز شرایط بازنشستگی مستلزم بررسی کارشناسانه از سوابق بیمه پردازی بیمه شده و پرونده پرسنلی و لیستهای ارسالی از سوی کارفرما و تطبیق آن با رای کمیته تشخیص مشاغل سخت و زیان آور بر عهده سازمان طرف شکایت میباشد. ثانیاً بر اساس بررسی و تشخیص سازمان مذکور شاکی در سالهای ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲ با عنوان مسئول نظارت خط ویفر اشتغال به کار داشته است که جزء مشاغل سخت و زیان آور نبوده و موجب زوال توالی سابقه ایشان در کار سخت و زیان آور شده است. لذا با توجه به عدم تحقق شرایط بازنشستگی وی در تاریخ مورد تقاضا، مستنداً به مفهوم مخالف ماده ۱۳ قانون دیوان عدالت اداری رای به رد شکایت مطروحه صادر و اعلام میگردد. ب- شعبه ۳۲ دیوان در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۵/۱۶۲۴۲ موضوع شکایت آقای علی مندنی زاده به طرفیت سازمان تامین اجتماعی شهرستان مرودشت به خواسته تقاضای الزام خوانده به بازنشسته نمودن موضوع مشاغل سخت و زیان آور با کلیه حق و حقوق معوقه به شرح دادنامه شماره ۸۹۵ مورخ ۳/۶/۱۳۸۶ چنین رای صادر نموده است، با توجه به مجموع اوراق پرونده و لایحه دفاعیه اداره مشتکیعنه و با عنایت به نظر کمیته استانی مورخ ۲۲/۱۲/۱۳۸۳ که شغل خواهان را از تاریخ ۱/۴/۱۳۵۷ لغایت ۱/۱۰/۱۳۸۰ جزء مشاغل سخت و زیان آور احتساب نموده و عدم پرداخت حق بیمه خواهان در مهلت مقرر از جانب کارفرما صرفاً به عنوان پرداخت حق بیمه عادی، مسقط حق مکتسبه وی در خصوص اشتغال در کارهای سخت و زیان آور نبوده و لیست ارائه شده پرداخت حق بیمه شاکی غیر از شغلی که قبلاً و بعداً به آن اشتغال داشته و زیان آور تلقی شده دلیلی به اشتغال وی در مدت ۳ ماهه سالهای ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲ به آن نمینماید و به صرف تمسک به این امر نمیتوان کارگر را از بهرهمندی مزایای مشاغل سخت و زیان آور محروم نمود و با توجه به رای وحدت رویه شماره ۴۷۵ الی ۴۸۰ مورخ ۲۹/۹/۱۳۸۳ هیات عمومی دیوان دعوی مطروحه را وارد و در اجرای تبصره ۲ الحاقی به ماده ۷۶ از قانون تامین اجتماعی و آییننامه اجرایی آن حکم به الزام سازمان خوانده به بازنشستگی پیش از موعد خواهان بر مبنای مشاغل سخت و زیان آور صادر و اعلام میدارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
نظر به این که دادنامههای فوقالذکر با توجه به اسناد و مدارک و سایر محتویات خاص هر پرونده صادر شده است و تفاوت مفاد آنها مبتنی بر استنباط معارض از حکم واحد قانونگذار نیست. بنابراین موضوع از مصادیق آراء متناقض مقرر در بند ۲ ماده ۱۹ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ محسوب نمیشود و موردی برای رسیدگی و اتخاذ تصمیم در قلمرو ماده ۴۳ قانون مزبور وجود ندارد.
معاون قضایی دیوان عدالت اداری- رهبرپور