رای شماره ۹۹ مورخ ۱۳۸۷/۰۲/۲۲ هیات عمومی دیوان عدالت اداری
تاریخ: ۲۲/۲/۱۳۸۷
شماره دادنامه: ۹۹
کلاسه پرونده: ۸۳/۱۱۸
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: شرکت ریسندگی پروین اصفهان
موضوع شکایت و خواسته: ابطال مصوبه ۱۳۴ مورخ ۳/۲/۱۳۸۱ شورای عالی کار
مقدمه:شاکی در دادخواست تقدیمی خود اعلام داشته است، آییننامه اجرایی قانون حمایت از بازسازی و نوسازی صنایع کشور مصوب ۲۸/۹/۱۳۸۰ در جهت حمایت از صنایع نساجی کشور که در حال انقراض و ورشکستگی میباشند و در ماده ۴ قانون حمایت از بازسازی و نوسازی صنایع مصوب ۳/۷/۱۳۸۰ اهداف قانون توضیح داده شده در بند (ج) قانون یاد شده سازمان تامین اجتماعی را مکلف کرده که کارگران واحدهای نساجی را که در دوران بازسازی و نوسازی بیکار میشوند، تحت پوشش بیمه بیکاری قرار دهد. از آنجائی که شرکت ریسندگی پروین حدود ۵۰ سال است که در شهر اصفهان به کار اشتغال دارد و تعداد معتنابهی کارگر در اختیار داشت برابر این مواد قانونی شروع به بازسازی و نوسازی دستگاهها نموده و در این راستا تعداد زیادی از کارگران موقتاً بیکار شدهاند. شواری عالی کار، سازمان تامین اجتماعی و اداره کار و امور اجتماعی طبق مدارک پیوست در یکصدو سی وچهارمین جلسه شورای عالی کار استان اصفهان مورخ ۳/۲/۱۳۸۱ اجرای قانون در دو مورد ۴۳۰ نفر از کارگران مشروط نموده است از آنجائی که مصوبه مذکور مخالفت بیّن و آشکار با مواد قانونی فوقالذکر دارد، ابطال آن مورد تقاضا است. سازمان تامین اجتماعی نیز در مقام دفاع طی نامه شماره ۱۸۳۶ مورخ ۳۱/۱/۱۳۸۷ بیان نمودهاند به موجب مواد ۱۶۷ الی ۱۷۰ قانون کار و تشکیل و دارای اعتبار قانونی میباشد و سازمان تامین اجتماعی در تصویب مصوبه معترضعنه مدخلیتی نداشته است. بنابراین دعوی مطروحه متوجه این سازمان نیست. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
طبق اصل۱۷۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده یک و بند یک ماده ۱۹ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵، تصویبنامهها و آییننامهها و سایر مقررات دولتی از جهات مذکور در قانون قابل رسیدگی در هیات عمومی دیوان است. نظر به اینکه نامه شماره ۱۳۴ مورخ ۳/۲/۱۳۸۱ شورای عالی کار متضمن قواعد عام و کلی و نتیجتاً واجد اوصاف و تعاریف مربوط به مقررات و نظامات دولتی نیست، بنابراین مورد از مصادیق مقررات دولتی مورد نظر مقنن محسوب نمیشود و اعتراض نسبت به آن قابل رسیدگی و اتخاذ تصمیم در هیات عمومی دیوان نمیباشد.
معاون قضایی دیوان عدالت اداری- مقدسیفرد