رسیدگی مرجع تجدیدنظر به حکم صادره درمورد دیه کمتر از خمس

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در این پرونده آقای ق.م. از حیث بزه ایراد ضرب و جرح عمدی موضوع شکایت خانم ش.م. حسب دادنامه های غیابی شماره ۰۰۲۳۴ مورخ ۲۴/۳/۹۰ و واخواهی شماره ۱۰۴۶ مورخ ۲۱/۱۰/۹۰ شعبه ۱۰۳۰ دادگاه عمومی جزایی تهران به پرداخت چهارپنجم از یک پنجم از یک دوم دیه کامل (هشت درصد) بابت شکستگی انتهای استخوان زند اعلی دست چپ محکوم شده است و با تجدیدنظرخواهی آقای ق.م. با وکالت خانم ف.ع. شعبه ۵۵ دادگاه تجدیدنظر استان تهران مطابق دادنامه شماره ۰۰۲۹۲ مورخ ۱۷/۳/۹۱ به این شرح «قطع نظر از این که میزان دیه تعیینی کمتر از خمس دیه کامل است و به استناد بند دال ماده ۲۳۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری قطعی است با توجه به گواهی پزشکی قانونی و شهادت خانم الف.م. فرزند ق. و جامع محتویات پرونده وقوع بزه محرز است و رأی معترضٌ عنه نیز مطابق مقررات صادر شده و مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی نیز مثبت بی گناهی وی نمی باشد.»; دادنامه تجدیدنظرخواسته را با رد تجدیدنظرخواهی تأیید و استوار کرده است. شعبه سی و سه دیوان عالی کشور وفق دادنامه شماره ۰۰۷۹۸ مورخ ۱۳/۱۲/۹۱ درخواست اعاده دادرسی آقای ق.م. [را] پذیرفته و با تجویز مقررات اعاده دادرسی و موافقت با درخواست مستدعی اعاده دادرسی، پرونده به این شعبه به عنوان دادگاه هم عرض صادرکننده حکم قطعی ارجاع شده است. دادگاه با توجه به بررسی اوراق و مستندات پرونده، نظر به اینکه بنا بر بند دال ماده ۲۳۲ قانون مرقوم آرای دادگاه های عمومی جزایی در جرایمی که طبق قانون مستلزم پرداخت دیه کمتر از خمس دیه کامل باشد قطعی است و استدلال شعبه پنجاه و پنج دادگاه تجدیدنظر استان تهران که قطع نظر از قطعیت حکم بدوی، وارد ماهیت پرونده شده و اظهارنظر ماهوی نموده برخلاف مقررات آمره قانون یاد شده است از این رو به استناد مواد ۲۷۲ و ۲۷۵ همان قانون، ضمن نقض دادنامه شماره ۰۰۲۹۲-۱۷/۳/۹۱ شعبه پنجاه و پنج دادگاه تجدیدنظر استان تهران به لحاظ قطعیت دادنامه شماره ۱۰۴۶ مورخ ۲۱/۱۰/۹۰ شعبه ۱۰۳۰ دادگاه عمومی جزایی تهران قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر و اعلام می شود. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه ۵۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار
اهوارکی ـ رمضانی