شرایط آزادی محکوم علیه بیمار در محکومیت های مالی
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۸/۰۸/۲۸
برگزار شده توسط: استان بوشهر/ شهر بوشهر
موضوع
شرایط آزادی محکوم علیه بیمار در محکومیت های مالی
پرسش
با عنایت به مواد ۵۰۲، ۵۲۲ قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره ۲ ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی در فرضی که محکومعلیه از بابت محکومیت مالی در پرونده حقوقی، به لحاظ داشتن بیماری (جسمی یا روانی)، حسب نظریه پزشکی قانونی قادر به تحمل حبس نباشد؛ (ضرورت مداوا در خارج زندان) یا اینکه تحمل حبس موجب تشدید یا تاخیر در بهبودی وی باشد؛ اولاً؛ آیا مجوزی جهت آزادی محکومعلیه زندانی وجود دارد یا اینکه راهکار مقرر در مواد ۵۰۲، ۵۲۲ قابلیت تسری به محکومعلیه را ندارد؟ ثانیاً؛ در صورتی که قائل به تسری و وجود مجوز جهت اعمال راهکارهای مربوطه در حق ایشان باشیم به چه نحو (ضرورت اخذ تامین) و تا چه مدت؟
نظر هیات عالی
نظریه اکثریت که حکم ماده ۵۲۲ و ۵۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری را ناظر به محکومعلیه مالی میدانند با اخذ تامین مناسب، صحیح اعلام میشود.
نظر اکثریت
قابلیت تسری به محکومعلیه را دارد؛ لیکن پس از اخذ تامین متناسب امکان آزادی محکومعلیه وجود دارد و عدم ضرورت اخذ تامین در صورتی است که پس از طرح دادخواست اعسار یا تعدیل به نحو مقتضی، ایشان معاف از پرداخت محکومبه شود و این تامین تا زمان بهبودی پابرجاست.
نظر اقلیت
اقلیت اول: قابلیت تسری به محکوم علیه را دارد؛ لیکن بدون ضرورت اخذ تامین؛ چرا که وضعیت جسمانی یا روانی محکوم علیه به گونهای است که این ضرورت را مخدوش مینماید.
اقلیت دوم: به طور کلی قابلیت تسری را به محکوم علیه دارد؛ لیکن در صورتی که محکوم علیه به لحاظ وضعیت جسمانی یا روانی قادر به تحمل حبس نباشد بدون ضرورت به اخذ تامین میبایست آزاد شود؛ اما اگر تحمل حبس موجب تشدید یا تاخیر در بهبودی محکوم علیه باشد اخذ تامین متناسب ضرورت دارد و در این فرض تا زمان رفع حالت ایجادی تامین میبایست پابرجا بماند.