شرایط تحقق اجرتالمثل زن نسبت به کارهای ایام زندگی مشترک

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعوی خانم م.ن. فرزند ع. به طرفیت آقای ی.ر. فرزند الف. به خواسته مطالبه اجرت المثل کارهای خانه مشترک، علی الحساب مقوم به پنجاه و یک میلیون ریال، با احتساب خسارات دادرسی. با احراز رابطه زوجیت بین طرفین به دلالت تصویر مصدق رونوشت سند رسمی ازدواج شماره ۵۰۱۹ ـ ۲۳/۱۱/۸۲ تنظیمی از سوی دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره ۱۸ تهران، نظر به اینکه به طور معمول در زندگی زناشویی، زن و شوهر از کار یکدیگر بهرمند می شوند و در استیفای زوجین از کار یکدیگر اصل عدم تبرع است، و با توجه به اینکه زوجه قانوناً در امور مالی و اقتصاد خانواده تکلیفی ندارد، چنانچه بنا به دستور زوج و با قصد عدم تبرع کاری را که در زمره تکلیف شوهر قرار دارد انجام دهد، بر طبق تبصره الحاقی به ماده ۳۳۶ قانون مدنی می تواند اجرت المثل کار خود را از او بخواهد. لذا به منظور تعیین میزان اجرت المثل کارهای انجام شده در منزل مشترک توسط خواهان، قرار ارجاع امر به کارشناس صادر گردیده و کارشناس انتخابی به شرح نظریه ثبت شده شماره ۱۱۷۲ ـ ۳۰/۳/۹۱میزان آن را برآورد کرده که به لحاظ اعتراض خوانده نسبت به آن، موضوع به سه نفر از کارشناس دادگستری محول گردیده و کارشناسان منتخبه نیز به شرح نظریه وارده به شماره ۱۶۸۹ ـ ۱/۵/۹۱ مقدار آن به مبلغ هفت میلیون و پانصد هزار تومان برآورد کرده اند که این نظر مصون از تعرض صحابه دعوی باقیمانده و دلیلی بر عدم متابعت از آن ملحوظ و مشهود نیست و دلیل و مدرکی بر پرداخت اجرت المثل به دادگاه تقدیم نشده است. لذا دعوی اقامه شده تا میزان مقید در نظر هیأت سه نفره کارشناسی مقرون به صحت تشخیص و مستنداً به تبصره مرقوم و ماده ۵۱۵ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ هفت میلیون و پانصد هزار ریال بابت اصل خواسته و از باب تسبیب به پرداخت مبلغ هفتصد هزار ریال بابت حق الزحمه کارشناس و پرداخت هزینه دادرسی و دفتر طبق تعرفه در حق خواهان صادر و اعلام می شود. اجرای دادگاه مکلف است به خواهان تکلیف نماید که تفاوت تمبر دادرسی را ابطال کند. این رأی حضوری و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران قابل تجدیدنظرخواهی است.
رئیس شعبه ۲۶۹ دادگاه عمومی خانواده تهران ـ مطلبی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی آقای ی.ر. به طرفیت خانم م.ن. نسبت به دادنامه شماره ۹۱۰۹۹۷۰۲۱۶۹۰۰۹۲۶ مورخه ۲۶/۶/۹۱ صادره از شعبه ۲۶۹ دادگاه خانواده تهران مبنی بر مطالبه اجرت المثل ایام زندگی مشترک به خواسته تجدیدنظرخوانده که به موجب آن حکم به پرداخت محکومٌ به صادر گردیده است، و از این حیث مورد اعتراض تجدیدنظرخواه قرار گرفته است، موجه تشخیص داده نمی شود. لذا دادگاه با ملاحظه اوراق و محتویات پرونده و با عنایت به اینکه تجدیدنظرخواهی مطروحه با هیچ یک از بندهای ماده ۳۴۸ قانون آیین دادرسی مدنی مطابقت ندارد و اعتراض موجهی که موجبات نقض دادنامه مورد اعتراض را فراهم نماید، ارائه نگردیده و از حیث رعایت اصول دادرسی و مبانی استدلال و استنباط دادنامه تجدیدنظرخواسته، فاقد اشکال است. بنابراین با استناد به ماده ۳۵۸ قانون فوق الذکر ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه مورد اعتراض را تأیید می نماید.
این رأی دادگاه قطعی است.
مستشاران شعبه ۶۰ دادگاه تجدیدنظر استان تهران
نجفی رسا ـ نجم آبادی