شرط تجویز اعاده دادرسی بر مبنای خلاف واقع بودن شهادت شهود

رأی خلاصه جریان پرونده

خانم س.م. فرزند م. با وکالت آقایان خ.الف. و ع.ن. به اتهام سقط عمدی جنین خانم ف.ن. تحت تعقیب قرار گرفته و به موجب دادنامه شماره ۶۷۱-۲۳/۶/۹۲ شعبه ۱۰۳ دادگاه عمومی جزایی ز و مستنداً به ماده ۶۲۳ و ۲۵ قانون مجازات اسلامی به مجازات شش ماه حبس تعزیری تعلیقی به مدت دو سال محکوم گردیده است و رأی صادره به موجب دادنامه شماره ۱۰۲-۱۵/۱۰/۹۲ شعبه ۷ دادگاه تجدیدنظر استان ز تأیید و قطعیت یافته است. وکیل محکوم علیها ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور و با اعلام این که: شاکی با خانواده همسرش اختلاف دارند به گونه ای که بارها اقدام به ایراد ضرب و جرح همسرش نموده و ضمن ترک انفاق او را از منزل اخراج و بالاجبار همسرش را وادار به بذل مهریه کرده و شکایت وی از موکله برای تحت فشار قرار دادن و اخاذی صورت گرفته است و خانم ف.ن.، همسر شاکی که به استناد گواهی وی، موکله محکومیت حاصل نموده، طی سند رسمی اقرار کرده که بر اساس تحریکات و فشار شوهرش و ترس از ضرب و شتم و تهدید جانی او، بر خلاف واقع علیه مادرش شهادت داده است و مادرش در سقط جنین نقشی نداشته است و مستنداً به ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده است که پرونده در مورخ ۳۱/۱/۹۳ به این شعبه ارجاع گردیده است که به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می نماید:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

در خصوص درخواست خانم س.م. با وکالت آقایان خ.الف. و ع.ن. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره ۱۰۲-۱۵/۱۰/۹۲ صادره از شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان ز با توجه به این که موارد اعلامی از سوی نامبرده با هیچ یک از بندهای ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری انطباق ندارد چرا که اولاً مستند رأی دادگاه، تنها شهادت ف.ن. نبوده و ثانیاً دروغ بودن شهادت نام برده در هیچ مرجعی تأیید نشده است، بنابراین درخواست متقاضی مردود اعلام می گردد.
رئیس شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور ـ عضو معاون
نیازی ـ اعتماد