شرط تجویز اعاده دادرسی بر مبنای خلاف واقع بودن شهادت شهود

رأی خلاصه جریان پرونده

آقای ر.م. فرزند ب. به اتهام شرکت در نزاع دسته جمعی، توهین و ایراد ضرب و جرح عمدی تحت تعقیب قرار گرفته و به موجب دادنامه شماره ۵۴۹-۱۸/۶/۹۲ شعبه ۱۰۱ دادگاه عمومی جزایی خرمدره و با استناد به مواد ۱۴، ۱۷، ۴۴۸، ۴۵۲، ۴۵۴، ۴۶۲، ۴۸۸ و ۷۰۹ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ و مواد ۶۰۸ و ۶۱۴ قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۵ به مجازات ۹۱ روز حبس، ۷۴ ضربه شلاق و پرداخت دیات مقرره محکوم و رأی صادره به موجب دادنامه شماره ۱۹۳-۱/۱۱/۹۲ شعبه ۷ دادگاه تجدیدنظر استان زنجان تأیید و قطعیت یافته است. محکوم علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور و با اعلام این که در منزل خودم مورد تهاجم قرار گرفته ام و در مقام دفاع مشروع بوده ام و دادگاه به این موضوع توجه نکرده و شاهد قضیه خانم ف.ب. طی سند رسمی به کذب بودن شهادتش اقرار نموده است و با استناد به ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری، درخواست تجویز اعاده دادرسی نموده که پرونده در مورخ ۱۷/۱۲/۹۲ به این شعبه ارجاع گردیده است.

رأی شعبه دیوان عالی کشور

نظر به این که درخواست آقای ر.م. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره ۱۹۳-۱/۱۱/۹۲ صادره از شعبه ۷ دادگاه تجدیدنظر استان زنجان با هیچ یک از بندهای ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری مطابقت ندارد زیرا اولاً مستند دادگاه فقط گواهی این گواه نبوده و ثانیاً کذب بودن شهادت وی در مرجع قضایی اثبات نشده است بنابراین درخواست مزبور مردود اعلام می گردد.
رئیس شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور ـ عضو معاون
نیازی ـ اعتماد