شرط پرداخت فوقالعاده اشتغال در خارج از کشور به معلمان

رأی شعبه تشخیص دیوان عدالت اداری

درخواست اعمال ماده ۱۸ قانون دیوان عدالت اداری که از ناحیه معاونت اجرای احکام و نظارت و ارزشیابی دیوان عدالت اداری نسبت به دادنامه شماره ۸۸۳ ـ ۲۱/۰۵/۱۳۸۸ صادره از شعبه سوم دیوان مطرح گردیده است، با عنایت به محتویات پرونده و مستندات ارائه شده وارد و قابل پذیرش می‌باشد، زیرا دریافت کامل فوق‌العاده اشتغال در خارج از کشور، مربوط به معلمینی است که در آزمون اعزام معلمین به خارج از کشور شرکت نموده و پذیرفته شده باشند. در حالی که شاکیه در آزمون اعزام به خارج شرکت نکرده است، بلکه به تبعیت از همسر خود اعزام گردیده است و اعطاء فوق‌العاده خاص، بالاتر از سقف مصوب به وی توجیه قانونی نداشته؛ مضافاً اینکه خواسته شاکیه با مفاد و تعهدنامه وی که قبل از اعزام امضا نموده است، منافات دارد. لذا مفاد رأی معترض‌عنه را فاقد توجیه قانونی دانسته با اجازه حاصله از ماده ۱۲۰ قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ و مستنداً به رأی وحدت رویه شماره ۴۵۴ ـ ۲۵/۰۵/۱۳۸۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، ضمن نقض دادنامه معترض‌عنه رأی به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره قطعی است.
دادرس شعبه ۲ تشخیص دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه
مهدوی ـ صباغی ـ ساریخانی ـ عرفان ـ تقوی