صلاحیت اعمال تخفیف مجازات بعد از پذیرش اعاده دادرسی
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۷/۰۵/۱۱
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر ساری
موضوع
صلاحیت اعمال تخفیف مجازات بعد از پذیرش اعاده دادرسی
پرسش
در شعبه سوم دادگاه محترم تجدیدنظر استان حکمی دایر بر محکومیت شخصی تایید و صادر می شود محکوم علیه از حکم مذکور اعاده دادرسی بر اساس مفاد ماده ۴۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری بعمل می آورد. در دیوان عالی کشور اعاده دادرسی پذیرش و تجویز می شود. پرونده برای رسیدگی مجدد به دادگاه هم عرض ارجاع می گردد ( شعبه ۹ دادگاه محترم تجدیدنظر استان ) شعبه هم عرض رای شعبه سوم را تایید می نماید. پرونده برای اجرای حکم به اجرای احکام کیفری ارسال می شود بلحاظ گذشت شاکی خص وصی محکوم علیه درخواست تخفیف مجازات می نماید پرونده به شعبه سوم تجدیدنظر استان ارسال شعبه مذکور اعلام نموده است رای صادره از این شعبه در شعبه نهم مورد تایید نهایی قرار گرفته است ولی شعبه نهم با این استدلال که این شعبه صرفا رای شعبه سوم را مورد بررسی و تایید در مقام اعاده دادرسی قرار داده است بنابراین صادر کننده رای قطعی شعبه سوم است و تخفیف مجازات باید از سوی شعبه سوم بعمل آید. لطفا اظهارنظر فرمایید اعمال تخفیف مجازات به عهده کدامیک از شعب مذکور می باشد ؟
نظر هیئت عالی
با توجه به اینکه در فرض پرسش دادگاه هم عرض پس از تجویز اعاده دادرسی در دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی را از مصادیق ماده ۴۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری ندانسته و قرار رد درخواست اعاده دادرسی را صادر کرده است وچون مستنبط از مواد ۴۷۴ ۴۷۹ و۴۸۰ قانون آیین دادرسی کیفری این است که تجویز اعاده دادرسی از سوی دیوان عالی کشور دلالت بر نقض حکم قطعی اولیه موضوع اعاده دادرسی نمی نماید؛ بنابراین دادگاه صادرکننده حکم محکومیت قطعی همان دادگاه اولیه بوده و رسیدگی به تقاضای تخفیف محکوم علیه در اجرای ماده ۴۸۳ قانون فوق الذکر در صلاحیت این دادگاه است و لذا در نتیجه نظریه اقلیت قضات محترم دادگستری ساری مورد تایید است.
نظر اکثریت
دادگاه ثانوی در فرض سوال صالح به اعمال تخفیف مجازات می باشد یعنی شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان زیرا :
نظر اقلیت
اعاده دادرسی از جمله طرق فوق العاده رسیدگی به شکایت نسبت به احکام قطعی محاکم است و زمانی است که حکم قطعی شده است حتی اگر در زمان اجرا باشد. دیوان عالی کشور نیز به جهت یا جهات خاصی که منعکس در ماده ۴۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری می باشد تجویز اعاده دادرسی می نماید. دادگاه صادر کننده حکم قطعی همان دادگاه اولیه است مگر اینکه جهت اعاده دادرسی پذیرفته شود و در ماهیت رای توسط دادگاه همعرض حکم به نقض رای اول صادر و حکم دوم و دیگری صادر شود که فرق با حکم اول داشته باشد نه اینکه همان حکم اولیه را دادگاه ثانویه تایید نماید. اینجا تفاوت است و دادگاه دوم در صورت تایید حکم دادگاه اولی صادر کننده حکم قطعی نمی باشد بلکه تایید کننده و یا صحه گذارنده بر حکم اولی است لذا صادر کننده حکم قطعی محسوب نمی شود. پس بنابراین بصورت مطلق نمی توانیم پذیرش نماییم که دادگاه ثانوی در هر حالتی مسیولیت تخفیف مجازات نیز بعهده وی است بلکه باید قایل به تفکیک شویم یعنی اگر دادگاه ثانوی همان حکم دادگاه اولی را تایید کرده است لذا نظر شعبه نهم صحیح است در غیراینصورت اگر نقض کرده و حکم دیگری صادر نموده است شعبه نهم صالح به رسیدگی و اظهار عقیده در مورد تخفیف مجازات می باشد.