صلاحیت دادگاههای عمومی در اعتراض به آرای هیأتهای رسیدگی غیردادگستری

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

شرکت ب. از دادنامه شماره ۱۴۴ مورخ ۱۶/۲/۹۱ در پرونده بایگانی شماره ۹۰/۶۸۱ شعبه ۸۴ محاکم عمومی حقوقی تهران تجدیدنظرخواهی کرده است. به موجب دادنامه مرقوم، دعوی شرکت مذکور به طرفیت آقای ن.س. و اداره کار و امور اجتماعی شهرستان اسلام شهر، دایر به صدورحکم به ابطال اجرائیه مردود و غیر قابل استماع تشخیص داده شده است. (موضوع اجرائیه شماره ۱۸۴ مورخ ۱۳/۶/۹۰ شعبه ۱۸۴ محاکم عمومی حقوقی تهران) اساس استدلال رأی معترض ٌعنه بر این مبنا قرارداردکه با تأسیس مراجع قضایی غیر دادگستری (همچنین هیأت های حل اختلاف کارگری بدوی و تجدیدنظر) مراجعه به محاکم دادگستری باعث دور و تسلسل و نقض غرض قانون گزار در مراجعه طرفین اختلاف موضوعات تخصصی می باشد، و هیچ نص صریحی که آرای هیأت های مختلف قضایی غیر دادگستری قابل اعتراض در محاکم عمومی باشد، وجود ندارد. این استدلال با عنایت به اصل ۱۷۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی در تعارض قرار دارد، زیرا پیش بینی قابل اعتراض بعضی تصمیمات مراجع قضایی غیر دادگستری در دیوان عدالت اداری، مؤید و مبین امکان اعتراض نوع خاص دیگری از همان تصمیمات در مراجع قضایی دادگستری به عنوان مرجع عمومی رسیدگی به تظلمات می باشد؛ کما اینکه استدلال مذکورکه در وحدت رویه به شماره ۶۹۹ مورخ ۲۲/۳/۸۶ دیوان عالی کشور مؤید همین استنباط و نظر [می]باشد، بنابراین دادگاه با پذیرش تجدیدنظرخواهی شرکت صدرالذکر و مخدوش بودن قرار صادرشده، ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته شده، مستنداً به ماده ۳۵۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، پرونده را جهت رسیدگی به ماهیت دعوی خاص به دادگاه بدوی اعاده می کند. این رأی قطعی است (قابل تذکربه دفتر دادگاه بدوی اینکه هزینه دادرسی به ماخذ مالکیت خوانده شرکت پ. بایستی اخذ و تمبردادرسی ابطال شود.
مستشاران شعبه ۵۹ دادگاه تجدیدنظر استان تهران
افتخار ـ عاشورخانی