ضرورت صدور قرار غیابی در موارد عدم حضور متهم یا وکیل تعیینی
صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۹-۷۰۷۰
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۸/۰۶/۰۶
برگزار شده توسط: استان کهگیلویه و بویراحمد/ شهر دوگنبدان
موضوع
ضرورت صدور قرار غیابی در موارد عدم حضور متهم یا وکیل تعیینی
پرسش
اگر متهم در جلسه رسیدگی در دادگاه کیفری یک حاضر نشود ولی دارای وکیل تعیینی باشد صدور قرار رسیدگی غیابی ضرورت دارد یا خیر، چرا؟
نظر هیئت عالی
مقررات تبصره یک ماده ۳۹۴ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با لحاظ شرایط مذکور در ماده موصوف منصرف از مواردی است که متهم دارای وکیل تعیینی و علی الاصول از جریان دادرسی مطلع است؛ بنابراین در فرض پرسش صدور قرار رسیدگی غیابی از سوی دادگاه کیفری یک سالبه به انتفاء موضوع است و در نتیجه نظریه اقلیت قضات محترم دادگستری شهرستان دوگنبدان مورد تایید است.
نظر اکثریت
برآیند از مجموع مواد آئین دادرسی کیفری به ویژه در بحث کیفری یک این است که قانونگذار اصالت را به حضور شخصی متهم داده است و اگر چه تعارضی بین مواد ۳۵۰ و ۳۰۴ و ۳۹۴ و ۴۰۶ وجود دارد ولی باید قائل به تخصیص ماده ۳۵۰ توسط ماده ۴۰۶ شد لذا در مورد حق الله که اختلافی نیست و اساساً نمی توان به صورت غیابی رسیدگی کرد در مورد جرائم حق الناس هم آنچه در ماده ۳۰۲ ذکر شده و حضور متهم ضرورت داشته باشد، باید قرار رسیدگی غیابی صادر کنیم.
نظر اقلیت
ما دو نوع قرار رسیدگی داریم: اگر پرونده تکمیل باشد وارد رسیدگی می شویم. در ماده ۳۹۴ گفته شده اگر متهم حضور نداشت باید قرار رسیدگی غیابی صادر شود و اگر بعد از صدور قرار رسیدگی غیابی متهم حضور نداشت به صورت عادی رسیدگی می کنیم ولی اگر وکیل تعیینی داشت نیازی به صدور قرار رسیدگی غیابی نیست چرا که رأی صادره هم حضوری است پس به صورت عادی رسیدگی می کنیم.