فرجام خواهی یا تجدیدنظر خواهی نسبت به رای قطعی دادگاه

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۹/۱۰/۱۰
برگزار شده توسط: استان مرکزی/ شهر زرندیه

موضوع

فرجام خواهی یا تجدیدنظر خواهی نسبت به رای قطعی دادگاه

پرسش

اگر پس از تأیید قرار منع یا موقوفی تعقیب در غیر از جرایم موضوع ماده ۳۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری شاکی نسبت به رأی دادگاه فرجام‌خواهی یا تجدیدنظر خواهی نماید، چه تصمیمی اتخاذ می‌شود. تصمیم دادگاه قطعی است یا قابلیت تجدیدنظر یا فرجام دارد.

نظر هیئت عالی

رأی دادگاه نخستین در مقام رسیدگی به اعتراض اصولاً قطعی است. مگر در موارد مذکور در قسمت اخیر ماده ۲۷۳ آئین دادرسی کیفری بنابراین دادگاه در غیر مورد مذکور در مواجهه با چنین اعتراضی مواجه با تکلیفی نیستند.

نظر اکثریت

موارد فرجام‌خواهی در مواد ماده ۴۲۸ قانون آیین دادرسی کیفری ذکر شده و لذا چنانچه موضوع از مصادیق ماده مذکور نباشد اصولاً اشخاص حق فرجام خواهی ندارند. رأی دادگاه نخستین در مقام رسیدگی به اعتراض نسبت به قرار نهایی دادسرا، اصولاً قطعی است مگر در موارد مذکور در قسمت اخیر ماده ۲۷۳ و اگر موضوع رأی از این مصادیق نباشد، حق اعتراض برای افراد پیش بینی نشده و لذا دادگاه در مواجهه با چنین اعتراضی، مواجه با تکلیفی نیست و صرفاً لایحه اخذ و ضم پرونده می‌شود و اقدامی ندارد. بدیهی است دستورات دادگاه قطعی است و قابلیت اعتراض ندارد چه آنکه قابلیت اعتراض داشتن یا نداشتن، مختص آراء است.

نظر ابرازی

اگرچه در فرض سوال، رای دادگاه نخستین قطعی است اما با وصول اعتراض، دادگاه باید در این خصوص اتخاذ تصمیم نماید. این مورد نیز مانند نمونه‌ای است که حکم محکومیت در جرم تعزیری درجه ۸ صادر شده و محکوم علیه نسبت به آن اعتراض کرده باشد. با توجه به مواد ۴۳۲ و ۴۴۰ به ویژه آن قسمت از ماده ۴۴۰ قانون آیین دادرسی کیفری که به درخواست فاقد شرایط قانونی اشاره کرده، به نظر می‌رسد در این مورد دادگاه مکلف به صدور قرار می‌باشد. اما با توجه به این‌که رأی راجع به اصل موضوع قطعی است، این قرار نیز قطعی خواهد بود.