قانون تعیین تکلیف دعاوی موجوده بین اتباع ایران و اتباع خارجه در محاکمات و کارگذاریهای وزارت امور خارجه
ماده اول - کلیه دعاوی موجوده بین اتباع ایران و خارجه که در تاریخ ۲۰ اردیبهشت ۱۳۰۸ از طرف محاکمات وزارت امور خارجه و یا ازطرف حکام ایالات و ولایات نسبت به آنها حکم لازمالاجراء صادر نشده است باید به محاکم صلاحیت دار عدلیه احاله شود.
ماده دوم - نسبت بدعاوی مذکوره در ماده فوق به طریق ذیل رفتار خواهد شد:
۱ - دعاوی که در مرحله ابتدائی تحت رسیدگی است بتناسب صلاحیت بمحکمه صلحیه یا ابتدائی و یا تجارت رجوع خواهد شد ولی هرگاه در ضمن رسیدگی بدوی محاکمات وزارت امور خارجه و کارگذاریها و یا حکام ایالات و ولایات قراری از قبیل قرار تحقیقات محلی و یا ارجاع به حکمیت و غیره صادر نموده باشند آنقرار بقوت خود باقی مانده و محاکم عدلیه به آن ترتیب اثر خواهند داد.
۲ - دعاوی که در مرحله استینافی است بمحکمه استیناف طهران احاله شده و در محکمه مزبوره با رعایت قسمت اخیر ماده یک رسیدگیخواهد شد.
ماده سوم - احکام صادره در موضوع دعاوی مذکوره در دو ماده فوق به همانطریق و در همان مواردیکه مطابق اصول محاکمات حقوقی مقرراست قابل استیناف و تمیز و یا فقط قابل تمیز خواهد بود.
این قانون که مشتمل بر سه ماده است در جلسه دوم خرداد ماه یک هزار و سیصد و هشت شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر