قانون راجع به مخارج و عوائد حاصله از انحصار خرید و ورود و فروش قند و شکر و کبریت

ماده اول - دولت مجاز است از تاریخ تصویب این قانون منافع حاصله از انحصار خرید ورود و فروش قند و شکر (موضوع قانون ۹ خرداد ۱۳۰۴) را بعد از وضع سرمایه و مبالغی که مطابق ماده سوم قانون ۹ خرداد ۱۳۰۴ برای مصرف مقرر در ماده ۹ همان قانون تخصیص یافته و همچنین حقوق کمرکی [گمرکی] و عوارض راه (‌موضوع قانون ۱۹ بهمن ۱۳۰۴) و سایر عوارض مقرره در جزو عایدات عمومی مملکت محسوب نماید.

ماده دوم - از تاریخ تصویب این قانون انحصار ورود و همچنین خرید و فروش کبریت به دولت واکذار [واگذار] شده و عواید حاصله از ان ببعد از وضع سرمایه و عوارض راه بجمع عایدات عمومی مملکتی منظور خواهد شد.

ماده سوم - وزارت مالیه مجاز است در سال ۱۳۱۱ برای سرمایه و مخارج اجرای انحصار دولتی قند و شکر و کبریت از بانک ملی یا یکی از‌بانکهای دیکر[دیگر] تا سه میلیون تومان قرض کند و اصل و فرع انرا از محل عواید حاصله از معاملات قند و شکر و کبریت بپردازد.
تبصره - ماده ۱۰ قانون نهم خرداد ۱۳۰۴ از تاریخ تصویب این قانون ملغی است.
ماده چهارم - حقوق مذکوره در ماده سوم این قانون نهم خرداد ۱۳۰۴ شامل قند و شکر مصنوع داخلی نیز خواهد بود.
این قانون که مشتمل بر چهار ماده است در جلسه نوزدهم اسفند ماه یک هزار و سیصد و ده شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر