قرابت نسبی یا سببی شاهد با طرفین پرونده
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۳/۰۵/۲۳
برگزار شده توسط: استان خراسان رضوی/ شهر فریمان
موضوع
قرابت نسبی یا سببی شاهد با طرفین پرونده
پرسش
آیا عدم قرابت نسبی یا سببی شاهد با طرفین پرونده شرط است یا خیر؟
نظر هیئت عالی
با توجه به اینکه ماده ۲۳۳ قانون آیین دادرسـی * دادگاهها در امور مدنی صلاحیت گواه و موارد جرح شهود را برابر شرایط مندرج در بخش ۴ از کتاب دوم قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقـلاب در امور کیفری قرار داده و با توجه به اینکه مطابق مـاده ۱۵۵ قـانون اخیرالـذکر قرابـت سببی و نسبی شاهد از موارد جرح شاهد پیش بینی نشده است با لحاظ مقررات مواد ۲۳۰ و ۲۲۹ قانون آیین دادرسی دادگاهها در امور مـدنی اسـتماع شـهادت شـهود بـا وجود قرابت نسبی یا سببی با طرفین دعوا بلااشکال اسـت بـا ایـن توضـیح کـه بـه هر تقدیر مطابق ماده ۲۴۱ قانون آیین دادرسی مـدنی تشـخیص درجـه ارزش و تـاثیر گواهی با دادگاه است. نظر اتفاقی: گرچه در قانون سابق آیین دادرسی مـدنی مصـوب ۱۳۱۸ در مـاده ۴۱۳ از مـوارد جـرح شهود قرابت نسبی یا سببی تا درجه سوم از طبقه دوم ذکر شده بود اما در قـانون فعلـی آیین دادرسی مدنی و قانون آیین دادرسی کیفری اشاره ای بـه آن نشـده اسـت. بنـابراین صرف قرابت نسبی یا سببی در هر درجه مانع از قبول شهادت نمیشود و این مطلـب در مساله ۵ القول فی صفات الشهود جلد دوم تحریرالوسیله اشاره شده است که (النسـب لا یمنع عن قبول الشهاده کالاب لولد و علیه والوالد لواده و الاخ لاخیه علیه و سایر الاقربا بعضها لبعض و علیه و کذا تقبل الشهاده الزوج لزوجته علیها و شهاده الزوجته ازوجهـا و علیه.)