ماهیت ید مستاجر پس از انقضای مدت اجاره

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۷۹/۱۰/۱۱
برگزار شده توسط: استان چهار محال و بختیاری/ شهر بروجن

موضوع

ماهیت ید مستاجر پس از انقضای مدت اجاره

پرسش

رویه قضات محترم در خصوص اعمال ماده ۶۷۴ قانون مجازات اسلامی (خیانت در امانت) نسبت به مستاجری که پس از انقضای مدت اجاره ملک را تخلیه ننموده بدون استیذان در رضایت موجر همچنان از عین مستاجره استفاده بلامجوز می کند چیست؟

نظر هیئت عالی

قانون روابط موجر و مستاجر به عنوان یک قانون خاص تکلیف رابطه حقوقی طرفین را پس از انقضای مدت روشن و تصریح کرده و علی الاصول بعداز انقضای مدت اجاره حسب مورد مالک استحقاق دریافت اجرت المثل را از مستاجر دارا می باشد به اضافه تصرفات مستاجر بعد از انقضای مدت از شمول مصادیق قسمت اخیر ماده ۶۷۴ قانون مجازات اسلامی خارج می باشد به عبارت دیگر تصرفات مستاجر آن چنان عملی است که به آن اجرت المثل بار می شود و از مصادیق استعمال یا تصاحب و نظایر آن نمی باشد. بنابراین

نظر اکثریت

مورد تایید است ضمن این که

نظر اقلیت

نیز که عدم تخلیه ملک را مستوجب تحقق عناصر متشکله جرم خیانت در امانت ندانسته استنباطی صحیح تشخیص می دهد به عبارت دیگر هر دو نظریه از حیث نتیجه موافق بوده و با منظور قانونگذار منطبق می باشد. نظر اکثریت: هر چند صراحت ماده قانونی مربوط (ماده ۶۷۴) ناظر بر خیانت در اموال غیرمنقول نیز می باشد تحمیل مجازات به مستاجر به عنوان خیانت در امانت در تاریخ رویه قضایی ایران از ابتدا تاکنون به هیچ وجه سابقه نداشته است. چنان چه به سیر قانونگذاری نیز در خصوص چنین جرمی نظر بیافکنیم متوجه خواهیم شد که در ماده ۲۴۱ قانون مجازات عمومی علی رغم استعمال کلمات اموال به نحو ا طلاق که شامل در منقول و غیرمنقول می گردیده و همچنین کلمه اجاره هیچ گاه مستاجری از این بابت محکوم نشده است. نظر اقلیت: قانون صرف عدم تخلیه ملک استیجاری مستاجر را از موجبات تحقق تامه عناصر متشکله جرم خیانت در امانت ندانسته و عبارت به ضرر مالکین یا متصرفین آنها استعمال یا تصاحب یا تلف یا مفقود.. . را با صورت قضیه مطروحه قابل انطباق نمی دانند.