محرومیت از اقامت در محل معین به عنوان مجازات تکمیلی

رأی دادگاه بدوی

در خصوص اتهام ۱- ب.غ. فرزند گ.، ۲۸ ساله و دارای ۳ فقره سابقه و محکومیت کیفری ۲- الف.ت. فرزند ب. دارای سوء سابقه کیفری ۳- ح.م. فرزند ق. دارای سوء سابقه کیفری مبنی بر مشارکت در سرقت لوازم خودرو موضوع شکایت خانم س.ر. فرزند ق.؛ دادگاه با توجه به اقاریر صریح متهمین و شناسایی متهمین توسط شاکیه اتهام انتسابی را محرز دانسته و با توجه به سوابق متهمین و مستنداً به مواد ۶۵۶-۱۹-۲۰-۶۶۲ قانون مجازات اسلامی هر یک از متهـمین فـوق را به تحمل سه سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق تعزیری و محرومیت از استفاده از حق مرخصی در طول ایام تحمل حبس و هم چنین محرومیت از اقامت در دو استان البرز و تهران و اجبار به اقامت به شهرستان های به ترتیب متهمین به ۱- خورموج ۲- هریس ۳- کاشمر به مدت ده سال محکوم می نماید و هم چنین متهمین فوق را به نحو مشارکت به مسترد کردن اموال مسروقه در حق شاکیه به شرح مندرج در شکوائیه اولیه در حق شاکیه محکوم می نماید. رأی صادره نسبت به متهمین ردیف اول و دوم غیابی و ظرف ۱۰ روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در همین شعبه و نسبت به متهم ردیف سوم حضوری و ظرف ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
دادرس شعبه ۱۱۷۴ دادگاه عمومی جزایی تهران ـ منوچهری

در خصوص واخواهی ب.غ. فرزند گ. نسبت به دادنامه شماره ۱۳۹ مورخه ۱۵/۲/۱۳۹۲ دادگاه با توجه به انطباق آن با موازین شرعی و قانونی و مستنداً به مادتین ۲۱۷-۲۱۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری رأی بر تأیید آن صادر و اعلام می گردد. رأی صادره ظرف ۲۰ روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
دادرس شعبه ۱۱۷۴ دادگاه عمومی جزایی تهران ـ منوچهری

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص اعتراض و تجدیدنظرخواهی آقای ح.م. فرزند ق. از دادنامه شماره ۴۰۰۱۳۹ مورخه ۱۵/۲/۹۲ صادره از شعبه ۱۱۷۴ دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن مشارالیه به اتهام مشارکت در یک فقره سرقت به سه سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق و رد مال و ده سال محرومیت از سکونت در تهران و استان البرز اقامت در شهرستان کاشمر محکومیت حاصل نموده است؛ با ملاحظه محتویات پرونده و لایحه اعتراضیه تجدیدنظرخواه و این که از ناحیه ایشان ایراد و اشکال موجه و مؤثری که مطابق شقوق مندرج در ماده ۲۴۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری موجبات نقض دادنامه موصوف و رسیدگی بیشتر را ایجاب نماید مطرح نگردیده است لیکن در خصوص تعیین مجازات های تکمیلی اولاً ده سال اقامت و محرومیت از اقامت با مفاد تبصره یک ماده ۲۳ قانون مجازات اسلامی مصوب ۹۲ مغایرت دارد. ثانیاً با توجه به نوع جرم و فقد سابقه سرقت از ناحیه مشارالیه تناسب ندارد، لذا دادگاه مستنداً به ماده ۲۲ قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب مجازات های تکمیلی مندرج در دادنامه را حذف و نهایتاً ضمن رد تجدیدنظرخواهی به عمل آمده دادنامه معترض عنه را با اصلاحات صورت گرفته تأیید استوار می نماید. رأی صادره با لحاظ ماده ۲۴۸ قانون مرقوم فوق قطعی است.
رئیس شعبه ۲۱ دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
تولیت ـ پورعرب