محکومیت به پرداخت عوارض در بزه تغییر غیر مجاز کاربری

رأی خلاصه جریان پرونده

به‌موجب دادنامه شماره ۱۴۵۴- ۱۳۹۱/۱۰/۱۶ شعبه ۱۱۲ دادگاه عمومی جزایی الف. ح. به اتهام تغییر غیرمجاز کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها و مستنداً به ماده ۳ قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها مصوب ۱۳۷۴ با لحاظ بند ۵ ماده ۲۲ قانون مجازات اسلامی به مجازات پرداخت یک‌صد و پنجاه میلیون ریال و قلع‌وقمع ساخت‌وساز محکوم و به‌موجب دادنامه شماره ۱۵۹۷ – ۱۳۹۳/۰۹/۲۵ شعبه ۱۴ دادگاه تجدیدنظر استان الف. با تصحیح ماده استنادی به ماده ۲ و ۳ و حذف قلع‌وقمع علاوه بر پرداخت جزای نقدی به پرداخت ۸۰ درصد عوارض یک برابر ارزش زمین پس از تغییر کاربری از قرار هر مترمربع ۶۰۰۰۰۰ ریال محکوم نموده و رأی صادره تأیید و قطعیت یافته است. محکوم‌علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور، مستنداً به ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری خواستار اعاده دادرسی گردیده است و در توضیح بیان نموده که: به‌منظور احداث کارگاه صنعتی زمینی خریدم سند مالکیت به اسم بنده صادر شد منتقل گردید. شهرداری پیشنهاد استقرار کارگاه‌های صنعتی را در آن محل داد، مبالغ متنابهی بابت عوارض تحت عنوان عوارض تغییر کاربری پرداختم پروانه صادر گردید. شهرداری در اجرای تبصره‌های ۱و۲ از ماده ۳ قانون حفظ کاربری سال ۱۳۷۴ موظف بود بدواً به‌منظور کسب نظر کمیسیون تبصره یک ماده یک قانون فوق مراتب را از کمیسیون مزبور استعلام کند و در صورت موافقت، پروانه صادر نماید. رویه کمیسیون به‌گونه‌ای است که دستگاه‌ها موافقت کمیسیون را اخذ سپس اقدام به صدور پروانه می‌نمایند، دادگاه صادرکننده رأی توجه ننموده که استعلام از جهاد وظیفه شهرداری بوده است، ساخت‌وساز سال ۱۳۸۴ صورت گرفته و جهاد وظیفه داشت بلافاصله از ادامه ساخت‌وساز جلوگیری کند. درحالی‌که سال ۱۳۹۱ بعد از هشت سال از وقوع جرم اقدام به شکایت نموده است که مشمول مرور زمان بوده و دعوا ردّ می‌شود، ضمناً پنج نمونه رأی که با توجه به‌مراتب مشابه حکم بر برائت صادر گردیده ضمیمه درخواست نموده‌اند، پرونده، پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور، به این شعبه ارجاع گردیده است و به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می‌نماید. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای سید نصرت‌الله اعتماد عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد.

رأی شعبه دیوان عالی کشور

در خصوص درخواست ح. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه صادره از شعبه چهاردهم دادگاه تجدیدنظر استان الف. با بررسی مدارک ضمیمه و دادنامه صادره ملاحظه می‌شود مرجع محترم تجدیدنظر علاوه بر جزای نقدی متقاضی را به پرداخت ۸۰ درصد عوارض برابر ارزش یک برابر قیمت زمین پس از تغییر کاربری محکوم نموده، که دریافت این درصد از وظایف کمیسیون متشکله در جهاد کشاورزی است که اگر مجوز تغییر کاربری صادر نمایند بابت عوارض از مالکین وصول می‌نمایند. لذا در این قسمت تقاضا منطبق بر بند ۶ ماده ۲۷۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری تشخیص ضمن پذیرش تقاضا و تجویز اعاده دادرسی مستنداً به ماده ۲۷۴ قانون مذکور رسیدگی مجدد به پرونده منتهی به دادنامه شماره ۱۵۹۷- ۱۳۹۳/۰۹/۲۵ صادره از شعبه فوق‌الذکر را به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع می‌نماید، بدیهی است سایر قسمت‌های دادنامه صادره به قوت و اعتبار خود باقی بوده و با هیچ‌یک از بندهای ماده ۲۷۲ ذکرشده انطباق نداشته و درخواست در این موارد مردود اعلام می‌گردد.
رئیس شعبه ۳۳ دیوان عالی کشور - مستشار
محمد نیازی - سید نصرت‌الله اعتماد