مراد مقنن از واژه "بینه"

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۱/۰۹/۱۱
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر نکا

موضوع

مراد مقنن از واژه "بینه"

پرسش

در ماده ۲۷۸ قانون آیین دادرسی مدنی مراد مقنن از واژه بینه شهادت شهود اسـت و یـا مطلق دلایل. به بیان دیگر آیا مراد قانونگذار در دعـوای برمیـت پـس از اقامـه بینـه فقـط شهادت شهود است یا اینکه شامل اسناد و غیره نیز میشود؟

نظر هیئت عالی

از نظر فقهی بـه تعـداد شـهودی کـه شـرعا شـهادت آنهـا میتواند یک امر حقوقی یا کیفری را اثبات کند بینه میگویند و در فرض سوال مراد مقنن در ماده ۲۷۸ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب سال ۱۳۷۹ از واژه بینه شهادت شهود است و دعوا با اقامه شهادت شهود و قسم استظهاری ماده ۱۳۳۳ قـانون مـدنی قابـل پذیرش خواهد بود و چنانچه اسناد و ادله دیگری علاوه بـر بینـه و سـوگند اقامـه شـده باشد بینه مانع توجه و پذیرش دلایل مذکور نخواهد بود.

نظر اکثریت

مراد مقنن از قید کلمه بینه شهادت شهود است و شامل اسناد نمیشود؛ زیرا قانونگذار در اکثر موارد از شهادت شهود به بینه تعبیر می کند.

نظر اقلیت

اولا: ادله سوگند در ماده یاد شده غیر از سوگندی است که در عداد ادله اثبات دعوا قرار گرفته و از سوگند مذکور به سوگند استظهاری تعبیر میشود و مقنن جهت اطمینان خـاطر قاضـی را مکلف به اتیان سوگند خواهان کرده است و فرقی نیست به اینکه بینه شهادت شهود باشد و یا غیر آن و ثانیا: اگر ماده یاد شده فقط شهادت شهود را شامل شـود جـامع افـراد و مـانع اغیـار نیست که از قانونگذار حکیم بعید خواهد بود ثالثا: در مواردیکه مستند دعوای خواهـان اسـناد رسمی باشد نمیتوان گفت که ماده مرقوم مشمول آن نمیشود.