ماده ۱ - به دولت اجازه داده میشود تا میزان سیصد میلیون ریال مسکوکات نیکل را که در داخله کشور رواج قانونی خواهند داشت طبق مشخصات ذیل ضرب و بجریان بگذارد.
الف - مسکوک نیکل یکریالی بقطر ۵ /۱۸ میلیمتر و به وزن دو گرم.
ب - مسکوک نیکل دو ریالی بقطر ۵ /۲۲ میلیمتر و به وزن چهار گرم.
ج - مسکوک نیکل پنجریالی بقطر ۲۶ میلیمتر و بوزن هفت گرم.
ماده ۲ - ترکیب مسکوکات فوق عبارت خواهد بود از ۲۵ درصد نیکل و ۷۵ درصد مس.
ماده ۳ - مسکوکات مزبور مدور و دور آن زنجیره دار و یک طرف آن شیر و خورشید با برگ بلوط و زیتون و قیمت قانونی بحروف و در طرف دیگر نام شاهنشاه ایران و سال ضرب با برگ بلوط و زیتون و عدد مشخص قیمت قانونی خواهد بود.
ماده ۴ - حد ترخیص قانونی مسکوکات فوق الذکر از حیث عیار سی در هزار و از حیث وزن ۲۰ در هزار خواهد بود.
ماده ۵ - بانکملی ایران مقدار هر یک از اقساط مسکوک سه گانه فوق را که از لحاظ گردش پول لازم خواهد بود معین خواهد کرد.
ماده ۶ - ضرب مسکوکات موضوع این قانون منحصر به دولت است و باید منحصراً در ضرابخانه دولتی ضرب شود.
ماده ۷ - معادل صد درصد ارزش اسمی مسکوکاتی که به موجباین قانون بجریان گذاشته میشود پس از وضع هزینه ضرب در بانک ملی ایران در حساب مخصوصی بامانت سپرده خواهد شد.
ماده ۸ - اقداماتیکه به استناد لایحه ضرب ریال نیکلی به عمل آمده و بااین قانون تطبیق مینماید مورد تایید است.
ماده ۹ - وزارت دارائی مامور اجرایاین قانون است.
قانون فوق که مشتمل بر ۹ ماده است در جلسه سه شنبه بیست و پنجم دیماه یکهزار و سیصد و سی و پنج به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه ۱۳۳۴/۱۲/۱۶ به تصویب مجلس سنا رسیده است.