مرجع صالح رسیدگی به دعوای مطالبه مهر و صدور گواهی عدم امکان سازش

صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: ۱۳۸۱/۰۵/۰۹
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر بهشهر

موضوع

مرجع صالح رسیدگی به دعوای مطالبه مهر و صدور گواهی عدم امکان سازش

پرسش

در دعوای مطالبه مهر و صدور گواهی عدم امکان سازش کدام دادگـاه صـالح بـه رسـیدگی است؟

نظر هیئت عالی

در فرض سوال دعوای مطالبه مهـر و گـواهی عـدم امکـان سازش مطرح شده است برابر مقررات تبصره ۳ قانون اصلاح مقـررات مربـوط به طلاق مصوب سال ۱۳۷۱ مجمع تشخیص مصلحت نظام و قانون تفسیر تبصره هـای ۳ و ۶ قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب سـال ۱۳۷۳ دادگـاه صـادرکننده گـواهی عدم امکان سازش الزاما باید حقوق شرعی و قانونی زوجه را اعم از مهر نفقه و جهیزیـه و غیر آن مشخصا معین کرده و مورد حکم قرار دهد لذا برابر ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه محل اقامت خوانـده صـالح بـه رسـیدگی اسـت. چنـانچـه زوجـه منحصـرا درخواست مطالبه مهر کند و محل تنظیم سند ازدواج او محل دیگری غیر از محـل اقامـت زوج باشد در این صورت طبق ماده ۱۳ قانون مـذکور و رای وحـدت رویـه ردیـف ۵۹/۴ شماره ۹ -۲۸/۳/۱۳۵۹ هیات عمومی دیوان عالی کشور زوجه مخیر اسـت در هـر یـک از سه دادگاه محل اقامت زوج محل تنظیم سند ازدواج یا محل انجام تعهد طرح دعوا کند.

نظر اکثریت

در دعوای صدور گواهی عدم امکان سازش مطابق ماده ۱۱ قانون آیین دادرسـی مـدنی دادگـاه محل اقامت خوانده صالح به رسیدگی است ولی در دعوای مطالبه مهر بـا عنایـت بـه اینکـه از عقد و قرار داد محسوب نشده چنانچه خواهان محل انعقاد عقد را برای رسیدگی انتخاب کرد مطابق ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه محل انعقاد عقد نکاح صالح بر رسیدگی است. اگر چه اصل بر اقامه دعوا در محل اقامت خوانـده مطـابق مـاده ۱۱ قـانون مرقومـه اسـت امـا قانونگذار استثنایاتی را بر ماده ۱۱ وارد کرده است که از جمله آن ماده ۱۳ همان قانون است که

نظر اقلیت

در هر دو دعوا دادگاه محل اقامت خوانده مطابق ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی مـدنی صـالح بـه رسیدگی است چون مطابق ماده مرقوم اصل بر طرح دعوا در محل اقامت خوانده است