مرجع صالح صدور قرارهای منتهی به بازداشت موضوع ماده۲۴۲ قانون آئین دادرسی کیفری
صورتجلسه نشست قضایی
کد نشست: ۱۳۹۷-۵۴۰۵
تاریخ برگزاری: ۱۳۹۷/۰۸/۲۲
برگزار شده توسط: استان گیلان/ شهر لنگرود
موضوع
مرجع صالح صدور قرارهای منتهی به بازداشت موضوع ماده۲۴۲ قانون آئین دادرسی کیفری
پرسش
آیا رعایت مقررات ماده ۲۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری در محاکم کیفری ۲ نیز لازم است و یا ماده مذکور صرفا در مرحله دادسرا می بایست رعایت شود؟
نظر هیئت عالی
با توجه به عبارت منتهی به تصمیم نهایی در دادسرا نشود در صدر ماده ۲۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ که ناظر بر انجام تکلیف مذکور در صدر ماده نسبت به مرحله تحقیقات مقدماتی است نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری شهرستان لنگرود استان گیلان مورد تایید است.
نظر اکثریت
با عنایت به صراحت متن ماده ۲۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری تکلیف اظهار نظر در مورد قرار های تامین که منتهی به بازداشت متهم می شود صرفا مربوط به دادسرا می باشد چرا که منطوق ماده صراحت در این امر دارد و نیز باید توجه داشت که قانون مذکور در زمان حاکمیت و تشکیل دادسرا بوده است بعلاوه اینکه نمی شود تکلیفی برعهده دادگاه گذاشت مگر به تصریح قانون که در این مورد اساسا تصریحی ندارد بلکه صراحت ماده بر عدم تکلیف دادگاه می باشد البته در مورد جرایمی که مستقیما در دادگاه مورد رسیدگی واقع می شوند از جمله روابط نامشروع و جرایم درجه ۷ و ۸ که حسب صراحت ذیل ماده ۳۴۱ قانون مذکور دادگاه می بایست مطابق مقررات مربوط در دادسرا رسیدگی نماید چنانچه دادگاه اقدام به صدور قرار تامین منتهی به بازداشت نماید در اینصورت تکلیف مذکور در ماده ۲۴۲ متوجه دادگاه نیز می باشد.
نظر اقلیت
هرچند منطوق ماده ۲۴۲ صراحت در تکلیف دادسرا دارد و لیکن با عنایت به اینکه حسب ماده ۲۴۶ قانون آیین دادرسی کیفری که اعلام داشته در صورت صدور قرار تامین منتهی به بازداشت در دادگاه این قرار قابل اعتراض می باشد و با توجه به اینکه اعمال ماده ۲۴۲ در دادگاه نوعی ارفاق به متهم است و با تفسیر قوانین به نفع متهم نیز سازگاری دارد لذا می توان گفت تکلیف مذکور در ماده ۲۴۲ متوجه دادگاه نیز می باشد همچنین با عنایت به اینکه در دادگاه بخش که اساسا دادسرا وجود ندارد قضات دادگاه بخش مکلف به رعایت مفاد ماده مذکور می باشند و نیز با توجه به اینکه شیوه قانون نویسی در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ به این ترتیب می باشد که در اکثر مواقع با استفاده از عبارت بازپرس و دادسرا اقدام به انشا مواد قانونی گردیده است و لیکن در عمل مواد مذکور در دادگاه نیز لازم الرعایه می باشند از جمله در مواد ۱۰۸ به بعد ۲۱۷ و ۲۱۹ قانون آیین دارسی کیفری اکثرا از عبارت بازپرس استفاده شده است که موید این امر است که ماده ۲۴۲ نیز صرفا مربوط به دادسرا نمی باشد.