مرجع قضایی صالح در رسیدگی به تخلفات بهداشتی

رأی خلاصه جریان پرونده

به موجب اعلام م.ج. به معاونت دادسرای ناحیه ۱۹ تهران که به ضمیمه این اعلام، فرم گزارش بازرسی مورخ ۲۹/۴/۹۱ از تعمیرگاه موتور آقای ب. به عمل آمده است، اظهار شده که نام برده از مقررات بهداشتی و حفاظتی تخلف نموده است. به استناد مواد ۹۱، ۹۳، ۹۶، ۹۸، و ۱۰۵ قانون کار و درخصوص مکان مذکور، تقاضای رسیدگی نموده است. موضوع جهت رسیدگی به بازپرسی شعبه ۲ دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه ۱۹ ارجاع گردیده است. آقای بازپرس درتاریخ ۳/۸/۹۱ مبادرت به صدور قرار به این شرح نموده است که برابر گزارش م.، متهم فاقد کارگر بوده و به تنهایی درکارگاه مشغول به کار می باشد و با توجه به ماده ۴ قانون کار، کارگاه هایی که توسط شخص صاحب کارگاه اداره می شود و فاقد کارگر می باشد، مشمول قانون کار نمی گردد. از طرفی تخلف صورت گرفته، موضوعاً مشمول مقررات ماده ۱۷ و ۶۸ قانون نظام صنفی می گردد و برابر ماده ۲۲ قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان، رسیدگی به موضوع در صلاحیت سازمان تعزیرات حکومتی است. لذا بنابه مراتب، قرار عدم صلاحیت به اعتبار و صلاحیت سازمان تعزیرات حکومتی شهرستان تهران صادر و اعلام می گردد. سپس پرونده دراجرای ماده ۲۸ قانون آیین دادرسی مدنی به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است.

رأی شعبه دیوان عالی کشور

باعنایت به محتویات پرونده و بررسی گزارش بازدید ازکارگاه مورد اعلام م.ج.، قرار صادره از ناحیه دادسرای عمومی و انقلاب تهران (ناحیه ۱۹) درخصوص موضوع صلاحیت صحیح بوده، ضمن تأیید قرار مذکور به صلاحیت اداره تعزیرات حکومتی شهرستان تهران اعلام نظر می گردد.
رئیس شعبه ۲۰ دیوان عالی کشور ـ مستشار
ناصری ـ طباطبائی