مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح توسعه و عمران (جامع) ناحیه نیشابور - سبزوار مصوب ۱۳۹۱/۰۴/۰۵
در اجرای بند (۵) ماده (۴) قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و ماده (۴۲) آیین نامه نحوه بررسی و تصویب طرحهای توسعه و عمران محلی، ناحیه ای، منطقه ای و ملی و مقررات شهرسازی و معماری کشور، مصوب ۱۳۷۸/۱۰/۱۲ هیات محترم وزیران، به استحضار می رساند؛ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۹۱/۴/۵؛ طرح توسعه و عمران (جامع) ناحیه نیشابور - سبزوار (ناحیه ۸۱) را که در تاریخ ۱۳۸۸/۱۲/۲۴ در شورای برنامه ریزی و توسعه آن استان به تصویب رسیده بود را مورد بررسی قرار داد و مقرر نمود:
نقطه نظرات کمیته فنی شورای عالی در بندهای ۱ - ۳ - ۵ - ۷- ۸ - ۹ اصلاح و در جلسه آتی شورای عالی توسط مشاور ارائه گردد. ضمناً پاسخ لازم به سوالات مطرح شده توسط اعضاء نیز در جلسه آتی با حضور مسئولین استان مطرح شود. مشروح نقطه نظرات کمیته فنی در بندهای فوق الذکر به شرح ذیل میباشد.
بند ۱- عنوان طرح به «طرح جامع ناحیه غرب استان خراسان رضوی» تغییر یابد.
بند ۳- با توجه به اینکه طرح ناحیه ای طرح فرادست طرحهای جامع و هادی شهری تلقی میگردد، پیشنهاد میگردد مشاور طرح، حوزه خدمات گیری روستایی (حوزه نفوذ) شهرهای واقع در ناحیه و نقش و عملکرد آنها را به تفکیک تا افق طرح، در قالب نقشه سازمان فضایی بررسی و ارائه نماید.
بند ۵ - مستندات مربوط به حریم شهر تاریخی نیشابور، از پایگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهر تاریخی نیشابور اخذ گردیده و در اسناد طرح لحاظ گردد.
بند ۷ - لزوم اصلاح ضوابط و مقررات طرح به شرح زیر:
۷-۱- فعالیت ممکن، تعاریف و مصادیق آن از ضوابط و مقررات و کلیه پهنه ها حذف گردیده و فعالیتها در قالب ضوابط مجاز، مشروط و ممنوع در کلیه پهنه ها تعیین گردند.
۷-۲- ساخت وساز و توسعه سکونت گاهها در اراضی درجه ۱ و ۲ کشاورزی مشروط تعیین گردیده است، در حالی که میبایست ممنوع باشد.
۷-۳- با توجه به واگذاری کلیه وظایف قانونی کمیسیون ماده ۱۳ به کارگروههای شورای برنامه ریزی و توسعه استان، عبارت «مشروط به تایید کمیسیون ماده ۱۳»، در دفترچه و جداول ضوابط و مقررات اصلاح گردد.
۷-۴- ارائه متن کامل قوانین و مقررات، آییننامه ها، دستورالعمل ها، مصوبات و... در ضوابط و مقررات طرح ضروری نبوده و کافیست به عناوین آنها اشاره گردد.
بند ۸ - اهداف، سیاستها و راهبردهای ارائه شده توسط مشاور بعضاً یکدیگر را نقض کرده و سیاستهای کلان پیش بینی شده را دنبال نمی کند که میبایست اصلاح گردد.
بند ۹- تعیین پهنه هایی با عنوان اراضی مناسب برای استقرار صنعت، سکونت و فعالیت در نقشه منطقه بندی کاربری اراضی مورد تایید نبوده و پیشنهاد میگردد این موارد در ضوابط و مقررات، مطابق رویه رایج، در سه سطح مجاز، مشروط و ممنوع، نسبت به کاربری های مطرح در این نقشه تنظیم و ارائه شود.
معاون وزیر و دبیر شورای عالی شهرسازی و معماری ایران - میرمحمد غراوی