مصوبه طرح جامع ناحیه زابل (مورخ ۱۳۸۴/۱۰/۱۹) مصوب ۱۳۸۴/۱۰/۱۹
شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۸۴/۱۰/۱۹ طرح جامع ناحیه زابل (شامل شهرستان های زابل و زهک) را برای افق زمانی سال ۱۴۰۰ با جمعیتی معادل ۵۷۶ هزار نفر (۴۵ درصد شهری و ۵۵ درصد روستایی) برای پایان دوره طرح درمحدوده ای مشتمل بر ده شهر (زابل، زهک، دوست محمد، بنجار، ادیمی، محمدآباد، شهرک علی اکبر، محمدشاه کرم، شهرک کوهک و شهر جدید رامشار) و ۵ بخش (مرکزی، شهرکی نارویی، میان گنگی، پشت آب و شیب آب) و ۷ دهستان در مساحتی بالغ بر ۱۶۹۴۷ کیلومتر را مورد بررسی قرار داد و با تایید گزینه دوم پیشنهاد مشاور در بحث جمعیت و با پیشنهاد تقسیم ناحیه از دو به چهار شهرستان در چارچوب قانون تقسیمات کشوری، تصویب نمود.
اسناد طرح به شرح زیر است:
۱- نقشه منطقه بندی و کاربری اراضی (سند شماره ۱):
شامل مناطق زیر به عنوان راهنمای کاربری های عمده - پهنه اسکان و تجمع جمعیت
- پهنه فعالیت های کشاورزی
- پهنه منابع طبیعی
- پهنه اراضی مناسب جهت آبخیزداری
- پهنه اراضی دارای محدودیت
- پهنه اراضی حفاظتی
- پهنه استقرار صنایع
- پهنه اراضی نظامی
۲- ضوابط نحوه استفاده از اراضی (سند شماره ۲):
شامل ضوابط استفاده از اراضی و کاربری های مجاز در هر یک از مناطق ۸ گانه فوق
۳- گروه بندی مراکز جمعیتی (سند شماره ۳):
با هدف ساماندهی نظام فعالیتی در فضا و دسترسی به آستانه های مناسب خدمات و تولیدات برای جمعیت ساکن از طریق تشکیل یک ناحیه (به مرکزیت شهر زابل)، ۵ منظومه (به مرکزیت محمدآباد، بنجار، ادیمی، دوست محمد و زهک)، ۱۷ مجموعه و ۹۴ حوزه صورت میگیرد که خدمات مورد نیاز را در سطوح ۲ الی ۵ ارائه می دهند.