مصوبه چهارمین جلسه شورای عالی آموزش در خصوص سیاستهای کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی مصوب ۱۴۰۰/۰۳/۱۱

بدینوسیله « سیاست های کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی » که در چهارمین جلسه شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی مورخ ۱۴۰۰/۰۳/۱۱ به تصویب رسیده است، به استناد بند (۱۰) ماده (۱) آیین‌نامه نحوه تشکیل و اداره جلسات شورای مذکور به شرح پیوست جهت اجرا ابلاغ می‌شود در این خصوص دبیرخانه موظف است:

۱ - ابزار لازم برای پایش و ارزیابی سیاست های کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی را پیش بینی نموده و گزارش عملکرد سالانه را در شورا ارائه دهد.

۲ - تغییرات لازم در رویکردها و برنامه های عملیاتی آموزش های مهارتی متناسب با سیاست های کلان از دستگاه های ذیربط را پیگیری و به شورا ارائه نماید.

۳ - آسیب شناسی وضعیت کنونی و آتی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با همکااری دستگاه های مرتبط را تهیه و به شورا گزارش نماید.

اسحاق جهانگیری
معاون اول رئیس جمهور و رئیس شورای عالی
آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی

بسمه تعالی
سیاست های کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی

۱. ارتقای جایگاه و منزلت آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در جامعه و در نظام آموزش عمومی و تخصصی به عنوان یکی از مولفه های اصلی پیشبرد برنامه های توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور

۲. نظام بخشی و ساماندهی به آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی کشور برای تربیت و توسعه منابع انسانی ماهر، متخصص و کارآمد با تاکید بر نیازهای جامعه و بازار کار (فعلی و آتی) در جهت ایجاد اشتغال مولد و پایدار برای کلیه گروه های مختلف حرفه ای و شغلی.

۳. متناسب سازی سهم آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی و ارتقا کیفیت نظام آموزشی برای افزایش تولید ثروت ملی، کاهش فقر و تحقق عدالت آموزشی در جامعه.

۴. تقاضا محور کردن آموزش های مهارتی برای افزایش تولید کالا و خدمات و بهره وری بنگاه های اقتصادی و پاسخگویی به تقاضای نیروی انسانی برای کار در کشورهای خارجی.

۵. طراحی و بهبود نظام مدیریت و راهبردی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر:

۵/۱. استفاده از ظرفیت قانونی شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در سیاستگذاری و برنامه ریزی کلان، تنظیم گری، تضمین کیفیت و نظارت بر آموزش های تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی.

۵/۲. تنظیم نقش و اختیارات ارائه دهندگان آموزش های مهارتی ملی و منطقه ای در گروه های مختلف شغلی و حرفه ای با حکمرانی مشارکتی و چند سطحی در تحقق اهداف و ماموریت ها.

۵/۳. تقویت جایگاه و مشارکت بخش خصوصی، تعاونی، نهادها و تشکل های حرفه ای، خانواده، رسانه ها و سایر ذینفعان در آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی.

۵/۴. استفاده بهینه از ظرفیت های نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی برای تحقق اهداف و سیاست های کلی نظام در سایر بخش ها با تاکید بر اشتغال زایی، الگوی جمعیت، اصلاح الگوی مصرف و اقتصاد مقاومتی.

۵/۵ تقویت نظارت عالیه شورا بر تدوین و تنقیح لوایح و مقررات در چارچوب قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی جهت اجرایی شدن سیاست های کلان در این نظام.

۵/۶. حمایت و پشتیبانی از ابتکارات و نوآوری ها در حوزه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی.

۶. طراحی و استقرار چارچوب و نظام صلاحیت حرفه ای با تاکید بر :

۶/۱ توجه همزمان و متعادل به شایستگی های حرفه ای، توسعه حرفه ای و صلاحیت های حرفه ای.

۶/۲. فراهم آوردن زمینه توسعه حرفه ای در چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی تا سطوح بالا.

۶/۳ سنجش صلاحیت های حرفه ای و اعطای گواهینامه ها در سطح ملی با قابلیت انطباق با سطوح بین المللی.

۶/۴ فراهم آوردن سنجش یادگیری مادام العمر در حرف و مشاغل گوناگون.

۶/۵ ارتباط دهی شایستگی ها و صلاحیت حرفه ای در حرف و مشاغل گوناگون مورد نیاز کشور با نظام اشتغال، نظام پرداخت و دستمزد.

۷. بهبود و ارتقای نظام برنامه ریزی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر‌:

۷/۱ طراحی برنامه های آموزشی مهارتی مبتنی بر شایستگی حرفه ای و تغییرات سریع و متنوع دنیای کار به منظور ارتباط منطقی بین آموزش های مهارتی و بازار کار.

۷/۲ کل نگری در برنامه های آموزش مهارتی از طریق کسب شایستگی های غیر فنی توامان با شایستگی های فنی توسط مهارت جویان.

۷/۳ تولید و توسعه بسته های آموزشی و محتوای الکترونیکی و استفاده از ظرفیت های فضای مجازی با بکارگیری ظرفیت های بخش خصوصی

۷/۴ تحول در شیوه های سنجش و ارزشیابی مهارت جویان برای شناسایی نقاط قوت و ضعف و همچنین اصلاح و بهبود موقعیت حرفه ای و شغلی.

۷/۵ لزوم رعایت موارد ایمنی و بهداشت کار.

۸. بهبود و ارتقای نیروی انسانی مورد نیاز نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر:

۸/۱ استقرار و ارتقاء کیفی و کمی نظام تربیت مربی و افزایش مستمر شایستگی ها و توانمندی های علمی، حرفه ای و اخلاقی نیروی انسانی مورد نیاز.

۸/۲. استقرار نظام سنجش و ارزشیابی صلاحیت های حرفه ای ملی و رتبه بندی مربیان در سطوح مختلف صلاحیت حرفه ای.

۸/۳ جلب همکاری و مشارکت استادکاران بخش خصوصی و تعاونی.

۹. بهبود مستمر اجرای نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر :

۹/۱ گسترش دامنه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی برای کلیه مهارت جویان.

۹/۲ جلب همکاری و مشارکت تشکل ها، بنگاه های اقتصادی بخش های دولتی، تعاونی و خصوصی در امر آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی برای استفاده از ظرفیت آنها و متنوع سازی محیط های یادگیری حرفه ای.

۹/۳ ارزیابی نقش آفرینان و هماهنگی مستمر ذینفعان نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در اجرای آموزش ها.

۹/۴ تربیت نیروی کار حرفه ای متناسب با نیازهای دیگر کشورها و فراهم نمودن زیرساخت ها و گسترش همکاری و تعامل فعال و سازنده در حوزه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی به صورت آموزش دولتی، غیردولتی، نیمه دولتی (تعاملی) و مشارکت منطقه ای و بین المللی به ویژه کشورهای همسایه در قالب آموزش های حضوری (مستقیم)، نیمه حضوری و مجازی.

۹/۵ توسعه ساز و کارهای حمایتی و تشویقی مناسب برای ذینفعان آموزش های مهارتی.

۹/۶ اولویت دهی به توسعه مهارت آموزی در مناطق کم برخوردار، گروه های آسیب پذیر و افراد با نیازهای ویژه.

۱۰. ارتقا جایگاه ارزیابی بیرونی آموزش های مهارتی (توسط کارفرمایان) با تاکید بر:

۱۰/۱. هماهنگی و ارتباط با نظام جامع اطلاعات بازار کار جهت ارتقاء اثربخشی.

۱۰/۲ تضمین کیفیت نظام آموزش بر اساس شاخص های ملی و منطقه ای و بین المللی.

۱۰/۳ توسعه پژوهش های کاربردی جهت تعیین نیازهای آینده بازار کار و مهارت برای تربیت نیروی انسانی کشور.

۱۰/۴ بکارگیری رویکرد متعادل به روش های علمی و ابتکاری در حل مسائل و پژوهش های مرتبط.

۱۰/۵ تولید فناوری های کوچک و متوسط آموزشی متناسب با اقتضائات مهارت آموزی.

۱۱. بهبود و ارتقای تامین منابع مالی، تجهیزات و زیرساخت های کالبدی نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر:

۱۱/۱ تنظیم گری و متناسب سازی اعتبارات در ارائه بودجه مورد نیاز آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در بین دستگاه های ارائه دهنده آموزش در ارائه پیشنهاد برای درج در لوایح بودجه سنواتی با توجه نیازهای فعلی و آتی جامعه و بازار کار و کارآفرینی.

۱۱/۲ متنوع سازی و پایدارسازی منابع مالی آموزش و تربیت فنی و حرفه ای از طریق ایجاد صندوق توسعه ملی مهارت، مشارکت خیزان، مشارکت تشکل ها، بنگاه های اقتصادی و افزایش سهم منابع دولتی.

۱۱/۳. متناسب در برنامه پنجساله آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارت آموزی در برنامه های پنج ساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران.

۱۱/۴ حمایت از به روزرسانی فضا، تجهیزات و زیرساخت های کالبدی آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی و استقاده حداکثری از منابع موجود با مشارکت ذی نفعان آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی در بخش های دولتی، تعاونی و خصوصی در قالب سامانه جامع ملی.

۱۱/۵ توسعه آموزش های مهارتی مبتنی بر فناوری های جدید و حمایت از تولید داخلی.

۱۲. ترویج و تقویت فرهنگ کار، تولید، کارآفرینی، توسعه مهارت و استفاده از تولیدات داخلی با الگوی اسلامی و ایرانی و عامل تربیت با بهره گیری از نظام مدیریتی، آموزشی و رسانه ای کشور.