معیار محاسبه نحله

رأی متن رأی

خلاصه جریان پرونده
در تاریخ ۹۴/۲/۱۹ آقای الف. ع.الف. فرزند ع. مقیم شهرستان زیرکوه باستناد سند نکاحیه بشماره ... مورخه ۹۰/۵/۴ دادخواستی بخواسته صدور گواهی عدم امکان سازش بطرفیت بانو الف پ. فرزند م. بمحاکم عمومی دادگستری شهرستان زیر کوه داده و باستناد سند نکاحیه مرقوم توضیح داده که در سال ۱۳۹۰ با خوانده ازدواج دائم نموده و پس از یکسال از زندگی مشترک با توجه باختلافات و ناراحتی های پیش آمده و عدم امکان زندگی مشترک و سوء رفتار زوجه باستناد ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش در جهت اجرای صیغه طلاق دارد و به بند ۱ ماده ۸ قانون حمایت خانواده نیز استناد نموده است پس از اظهارنظر مشاور زوج در جلسه ۹۴/۲/۱۸ دادگاه مطالبی در مورد نحوه رفتار زوجه عنوان نموده از جمله بدون اجازه به دانشگاه رفته رعایت حجاب اسلامی را نمینماید بوظائف زناشوئی توجه ندارد به تذکرات من توجه ندارد بیشتر به منزل پدرش میرود و مطالبی پیرامون تماس تلفنی بیان کرده دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده زوج آقای غ. الف. و زوجه آقای م. م. را داور معرفی نموده داوران موفق به صلح و سازش بین زوجین نشده اند زوجه برای وصول مهریه اجرائیه صادر نموده که منتهی باعسار زوج و پرداخت به اقساط گردیده است شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی زیر کوه مبادرت بصدور رأی بشماره ۹۴۰۹۹۷۵۶۲۱۳۰۱۰۰۵ بر صدور گواهی عدم امکان سازش نموده و با استناد بمواد ۱۱۲۰ و ۱۱۳۳ الی ۱۱۴۲ و بند ۱ ماده ۱۱۴۵ و ۱۰۸۲ و ۱۰۹۲ و ۱۱۰۶ و ۱۱۰۷ قانون مدنی و تبصره ۲ ماده ۱ و مواد ۲۴ تا ۲۹ و ۳۴ قانون حمایت خانواده و بند ب تبصره ۶ ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط بطلاق و تبصره های ۳ و ۶ قانون مذکور مصوب ۷۳/۶/۳ با ضربه ماده ۵۸ قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش صادر نموده که بمدت سه ماه از تاریخ قطعیت قابل اجراست و زوج مکلف به پرداخت سه میلیون ریال در ایام عده و بیست میلیون ریال بعنوان نحله تعیین نموده است با توجه بمدت محدود زندگی مشترک و عدم کسب مال موضوع تنصیف اموال منتفی است زوج از رأی دادگاه در مورد تأدیه نحله درخواست تجدیدنظر نموده شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان خراسان جنوبی بموجب رأی شماره ۹۴۰۹۹۷۵۶۱۲۲۲۰۱۴۳۲ اعتراض تجدیدنظرخواه وارد ندانسته رأی دادگاه بدوی را تأیید نموده اند این رأی در تاریخ ۹۴/۱۲/۱۰ بزوج ابلاغ شده و در ۹۵/۱/۵ درخواست فرجام نموده پرونده به دیوانعالی کشور ارسال و باین شعبه ارجاع گردیده است و اجمالاً اظهار داشته نحله می بایستی بمنظور انجام اموراتی باشد که زوجه بعد از طلاق در صورت انجام آن امورات در منزل زوج نظر به عدم تعلق اجرت المثل تقاضای نحله نماید با عنایت باینکه درخواست طلاق از سمت ناشی از تخلف زن از وظائف همسری و سوء اخلاق و رفتار وی بوده و استحقاق ندارد لایحه فرجامی هنگام شور قرائت میگردد۰هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای مصطفی فاتحی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی میدهد:

رأی متن رأی

مغایر استنباط فرجامخواه در لایحه فرجامی نحله مالی است که قانونگزار مقرر داشته هنگام طلاق و پایان زندگی مشترک به زوجه پرداخت گردد و میزان آنرا دادگاه با توجه به مدت زندگی مشترک و قدرت مالی زوج و اموری که زوجه انجام داده تعیین مینماید و با اجرت المثل که در واقع اجرت کارهائی است که قانوناً بعهده زوجه نبوده و بدستور زوج بدون قصد تبرع انجام داده متفاوت است لذا اعتراض فرجامخواه بر رأی فرجامخواسته وارد نیست و از نظر تشریفات دادرسی نیز ایرادی بر آن وارد نمیباشد و از ناحیه فرجامخوانده نیز ایرادی نشده لذا رأی فرجامخواسته بشماره ۹۴۰۹۹۷۵۶۱۲۲۰۱۴۳۲ شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان خراسان جنوبی تأیید میگردد.
رئیس شعبه۱۹دیوان عالی کشور-مصطفی فاتحی
مستشار-عبدالرضا کریمی صحنه سرائی