مقررات مکمل آیین نامه شماره ۱۱ مربوط به ذخایر و اندوخته های قانونی موسسات بیمه (آیین نامه شماره ۱۱/۱) مصوب ۱۳۶۷/۰۶/۲۳
شورای عالی بیمه در اجرای ماده ۶۱ قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمهگری آییننامه ذخائر واندوخته های قانونی موسسات بیمه را مشتمل بر پنج ماده ودو تبصره در جلسه مورخ ۱۳۶۷/۶/۲۳ تصویب نمود:
ماده ۱(منسوخ ۱۳۶۹/۱۲/۲۰)- موسسات بیمه مکلفند برای تقویت سرمایه و بنیه مالی خود ذخائر و اندوخته های قانونی زیر را نگهداری و در ستون بدهی ترازنامه ثبت نمایند:
الف- ذخائر قانونی:
۱- ذخیره استهلاک دارائیهای ثابت.
۲- ذخیره برای مطالبات مشکوک الوصول و جبران کاهش احتمالی ارزش سایر اقلام دارائی و هزینههای احتمالی.
۳- ذخیره تسعیر دارائیها و بدهیهای ارزی.
ب- اندوخته های قانونی:
۱- اندوخته قانونی.
۲- اندوخته سرمایه ای.
ماده ۲ (منسوخ ۱۳۶۹/۱۲/۲۰)- ذخیره استهلاک دارائیهای ثابت براساس مقررات قانونی مالیاتهای مستقیم و ذخیره تسعیر دارائیها و بدهیهای ارزی مطابق ماده (۱۳۶) قانون محاسبات عمومی تعیین میشود.
ماده ۳- ذخیره برای مطالبات مشکوک الوصول و جبران کاهش احتمالی ارزش سایر اقلام دارائی و هزینههای احتمالی بر اساس اطلاعات موجود تعیین میشود.
ماده ۴- اندوخته قانونی موضوع بند ب- ۱ ماده یک این آییننامه با توجه به ماده ۱۳۵ قانون محاسبات عمومی۱۰% سود ویژه تعیین میگردد.
ماده ۵(منسوخ ۱۳۶۹/۱۱/۰۱):
" موسسات بیمه موظفند هر سال حداقل ۵% از سود ویژه خود را به عنوان اندوخته سرمایه ای منظور دارند. پس از آنکه اندوخته قانونی این موسسات (موضوع ماده ۴) به ۱۰۰% سرمایه رسید ۵% مذکور در این ماده به لااقل ۱۵% افزایش خواهد یافت.
تبصره ۱- در صورتی که اندوخته سرمایهای به سرمایه افزوده شود کسر اندوختههای موضوع مواد چهار و پنج به ترتیب مذکور ادامه خواهد داشت.
تبصره ۲- موسسات بیمه که در اساسنامه آنها نصاب بالاتری برای اندوخته های قانونی و سرمایهای تعیین شده باشد اندوخته های مذکور را با نصابهای مقرر در اساسنامه منظور خواهند نمود.
این آییننامه از تاریخ تصویب، جایگزین آییننامه شماره ۱۱ مصوب مورخ ۱۳۵۳/۲/۹ میگردد.