منع لغو حکم بازنشستگی و اعاده به خدمت مستخدم بازنشسته

رأی شعبه دیوان عدالت اداری

در خصوص دادخواست آقای (ع.م.) به طرفیت (د.) مبنی بر این که با درخواست کتبی مورخ ۱۰/۴/۹۰ تقاضای بازنشستگی پیش از موعد نموده است که با تأیید کارگروه دانشگاه طی حکم کارگزینی شماره ... از تاریخ ۱/۶/۹۰ حکم بازنشستگی پیش از موعد صادر می گردد ولی بعد از مدت ۷ ماه طی ابلاغ شماره ... مورخ ۹/۱/۹۱ با لغو حکم بازنشستگی پیش از موعد، اعاده به خدمت می شود، لذا ضمن مطالبه حقوق و مزایا، اضافه کاری و حق بیمه مدت ۷ ماه بلاتکلیفی، درخواست ابطال ابلاغ مذکور و الزام به صدور حکم بازنشستگی پیش از موعد و پرداخت حقوق و مزایای ایام کارکرد را دارد که دانشگاه در مقام پاسخ اعلام داشته است: «نامبرده در تاریخ ۱۰/۴/۹۰ درخواست بازنشستگی پیش از موعد نموده است که حسب مقررات جاری، پس از طی تشریفات قانونی موافقت شده است. لیکن وزارت بهداشت با صدور بخشنامه شماره ۲۵۰۶/۲۹/د ـ۳۰/۷/۹۰ اختیار اخذ تصمیم در این خصوص را به کمیسیون اجتماعی دولت محول کرده است که به منظور جلوگیری از تضییع حق شاکی و رفع بلاتکلیفی مکاتبه و پیگیری می شود که پاسخی واصل نشده است و ایشان از تاریخ ۲۵/۱۲/۹۰ دعوت به کار می شوند و چون در طول این مدت از حقوق بازنشستگی برخوردار بوده و با دانشگاه رابطه نداشته است، تقصیری متوجه دانشگاه نیست و باید به طرفیت کمیسیون امور اجتماعی دولت طرح شکایت نماید»;. سازمان بازنشستگی هم علی رغم ابلاغ دادخواست در تاریخ ۲۸/۶/۹۱ پاسخی ارسال نکرده است که با رعایت ماده ۲۲ قانون دیوان عدالت اداری و مدارک موجود، نظر به این که برابر حکم کارگزینی شماره ۹۰۲/۲۹/پ ـ۳۰/۵/۹۰ نامبرده از تاریخ ۱/۶/۹۰ با مدت ۲۵ سال و ۱ ماه و ۹ روز خدمت، به استناد قانون بازنشستگی پیش از موعد بازنشسته گردیده است و بخشنامه وزارت بهداشت در مورد اجرای ماده ۲۰ ضوابط اجرایی قانون بودجه سال ۹۰ بعد از صدور حکم بازنشستگی مستخدم در تاریخ ۳۰/۷/۹۰ صادر و ابلاغ گردیده است و دانشگاه هم طی نامه شماره ۱۳۴۱۷/۶/۲۹/ب ـ۱۲/۸/۹۰ با گزارش وضعیت شاکی و دو نفر دیگر به دبیر کمیسیون اجتماعی دولت، تقاضای تعیین تکلیف نموده و اعلام می دارد: «بار مالی مربوطه را از محل اعتبارات منابع داخلی خود تأمین نموده است»;، علیهذا با التفات به مراتب مذکور، چون بازنشستگی پیش از موعد شاکی قبل از ابلاغ مقررات جدید صادر و با پرداخت پاداش پایان خدمت قطعیت یافته است و تردید دانشگاه توجیه نداشته و اعاده به کار فرد بازنشسته مطابق ماده ۸ قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی مصوب ۶۶ و تبصره ۴ ماده ۷۴ قانون استخدام کشوری ممنوع بوده و قانونی نمی باشد، لذا حکم به ورود شکایت شاکی و اجرای حکم بازنشستگی پیش از موعد موضوع حکم کارگزینی مورخ ۳۰/۵/۹۰ و برقراری حقوق بازنشستگی از تاریخ ۱/۹/۹۰ و ابطال حکم اعاده به کار وی بر احکام متعاقب آن صادر می گردد و مقرر می دارد نسبت به ایامی که نامبرده بعد از بازنشستگی اشتغال به کار داشته است، حق الزحمه وی در اجرای ماده ۹۳ قانون مدیریت [خدمات کشوری] محاسبه و پرداخت گردد. این رأی وفق ماده ۷ قانون دیوان قطعی است.
رئیس شعبه ۲ دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه
مهدوی ـ حسینی طباطبایی