نظریه تفسیری شورای نگهبان (شماره ۵۶۸۶، مورخ ۱۳۷۲/۱۰/۱۶)
شماره ۶۸۴ / ب - ه- تاریخ ۲۸/۹/۱۳۷۲
شورای محترم نگهبان
پیرو نامه شماره ۲/ ه- ب مورخ ۲۸/۷/۱۳۷۲ و ضمن ارسال تصویرهایی از دو فقره تصویبنامههای شماره ۲۱۱۱۵/ ت ۲۱۱ ه- مورخ ۸/۷/۱۳۷۲ و شماره ۴۲۵۱۸/ ت ۲۴۴ ه- مورخ ۱۸/۸/۱۳۷۲ به طوری که ملاحظه میفرمائید هیات وزیران با اصلاح تبصره (۱) تصویبنامه قبلی خود به گونهای اتخاذ تصمیم نمودهاند که اگر فیالمثل ده یا نه نفر از وزرا عضو شورا یا کمیسیون در یکی از جلسات شرکت داشتند و پنج یا چهار نفر از اعضای غیر وزیر شورا یا کمیسیون مزبور نیز در جلسه شرکت داشته باشند بالنتیجه در فرض آنکه شش یا پنج نفر از وزرا با امری موافقت نداشته باشند لکن پنج یا چهارنفراعضای غیر وزیر در معیت چهار نفر از وزرا با امر مزبور موافقت داشته باشند چنین مصوبهای مستنداً به تصویبنامه شماره ۴۲۵۱۸/ ت ۲۴۴ ه- مورخ ۱۸/۸/۱۳۷۲ اعتبار و قوت اجراییخواهد داشت در حالی که با عنایت به حضور ده یا نه نفر از وزرا بر حَسَب مورد موافقت شش نفر یا پنج نفر آنان ضرورت دارد علیهذا چون به نظر میرسد تبصره یک اصلاحی با منظور اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی که لزوم اکثریت آرای وزرای عضو هر یک از کمیسیونهای متشکله با امر مطروحه در کمیسیون میباشد در تضاد و بالنتیجه مغایر با قانون اساسی است لذا مراتب جهت نوعی چارهجوئی از طرف آن شورای محترم اعلام گردید دستور فرمائید از نتیجه تصمیم متّخذه اینجانب را مطلع سازند.
علیاکبر ناطق نوری - رئیس مجلس شورای اسلامی
شماره ۵۶۸۶ تاریخ ۱۳۷۲/۱۰/۱۶
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
نامه شماره ۶۸۴/ ب. ه- مورخ ۲۸/۹/۱۳۷۲ در جلسه مورخ ۱/۱۰/۱۳۷۲ شورای نگهبان مطرح شد و نظر شورا بدین شرح اعلام میگردد:
«مستفاد از مصوبه هیات دولت این است که غیر وزرا حق رای ندارند و لذا محذور مذکور در نامه فوق پیش نمیآید لکن از این لحاظ که غیر وزرا را نیز عضو کمیسیون مذکور دانسته است خلاف اصل ۱۳۸ قانون اساسی است.»
دبیر شورای نگهبان - احمد جنتی