نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۳/۱۵۳ مورخ ۱۴۰۳/۰۶/۲۳
تاریخ نظریه: ۱۴۰۳/۰۶/۲۳
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۳/۱۵۳
شماره پرونده: ۱۴۰۳-۳/۱-۱۵۳ح
استعلام:
گاهی محکومعلیه، قصد عدم پرداخت محکومبه را دارد و اموالی را معرفی میکند که به جهاتی مانند قیمت گزاف ملک، سهم مشاعی و درصد ناچیز سهم مالک نسبت به کل پلاک ثبتی و یا وقوع ملک در محدوده خاص، به رغم طی مراحل کارشناسی و انجام مزایده و تجدید آن، خریداری پیدا نمیشود؛ معرفی اموال جایگزین نیز به همین ترتیب است و انجام هر مرحله از مزایده مستلزم صرف هزینههای کارشناسی و آگهی از سوی محکومله است و گاهی سالها به طول میانجامد؛ این عمل محکومعلیه، از قصد وی برای عدم اجرا و اطاله در اجرای حکم حکایت دارد؛ آیا در چنین مواردی میتوان با تشخیص قاضی اجرای احکام مدنی ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب ۱۳۹۴ را به رغم معرفی مال از سوی محکومعلیه اعمال کرد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
مقصود از معرفی مال توسط محکومعلیه یا شخص دیگری به منظور استیفای محکومبه، آن چنان مالی است که امکان فروش آن و استیفای محکومبه از آن میسر باشد. هرگاه به تشخیص دادگاه، فروش اموال معرفی شده به وسیله اجرای احکام امکانپذیر نباشد، با توجه به مقررات ماده ۳۴ قانون اجرای احکام مدنی مصوب ۱۳۵۶، پذیرش این اموال به عنوان مال قابل فروش صحیح نیست. تشخیص این که مال معرفیشده فرض سوال قابلیت پذیرش جهت وصول محکومبه را دارد یا خیر و نیز موارد اعمال ماده ۳ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی و انطباق قانون با مصادیق خارجی بر عهده مرجع ذیربط است.