نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۵۸۸ مورخ ۱۴۰۰/۰۶/۰۳
تاریخ نظریه: ۱۴۰۰/۰۶/۰۳
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۰/۵۸۸
شماره پرونده: ۱۴۰۰-۱۶/۹-۵۸۸ ک
استعلام:
نظر به ماده ۴۷۶ قانون مجازات اسلامی که در صورت فوت مرتکب، دیه را تابع احکام سایر دیون متوفی دانسته است و همچنین ماده ۴۹۰ قانون مذکور که در زمان بیان حکم یوم الادا بودن دیه از لفظ پرداخت کننده استفاده نموده است، در فرضی که محکومعلیه در سال ۱۳۹۹ فوت نموده و در سالهای بعدی دیه از اموال وی میبایست اخذ شود، آیا دیه باید به نرخ روز اخذ شود یا با فوت محکومعلیه، دیه وصف یومالادا بودن خود را از دست داده و صرفاً یک دین محسوب و به نرخ زمان فوت محکومعلیه محاسبه میشود؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
مطابق ماده ۴۹۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، ملاک محاسبه دیه «قیمت زمان پرداخت» است و از این حیث تفاوتی بین «فرض حیات و ممات محکوم» وجود ندارد. بنابراین در فرض سوال که دیه باید از اموال متوفا پرداخت شود نیز قیمت زمان پرداخت ملاک عمل میباشد.