نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۴/۴۷۰ مورخ ۱۴۰۴/۰۷/۱۹

با توجه به اینکه وفق ماده ۳ قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ۱۳۷۶ دستور تخلیه قابل اعتراض و تجدیدنظرخواهی نمی‌باشد؛ اما بند «پ» تبصره ۵ ماده ۱۲ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲، دستور تخلیه را قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان دانسته است، خواهشمند است اعلام فرمایید آیا دستور تخلیه صادره از سوی دادگاه صلح، قابل تجدیدنظرخواهی است؟

هرچند بند «پ» تبصره ۵ ماده ۱۲ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲ به نحو عموم «موارد مذکور در بند ۴ این ماده» را قابل تجدید نظرخواهی در دادگاه تجدید نظر استان دانسته است؛ اما از آنجا که اتخاذ تصمیم در خصوص «درخواست‌های مربوط به تخلیه عین مستأجره» در قالب دستور تخلیه صورت می‌گیرد که از عنوان «رأی» یعنی احکام و قرارهای نهایی خارج است و اعتراض به آن مشمول حکم خاص مندرج در ماده ۵ قانون روابط مؤجر و مستأجر مصوب ۱۳۷۶ و مواد ۱۷ و ۱۸ آیین‌نامه اجرایی این قانون مصوب ۱۹/۲/۱۳۷۸ هیأت وزیران می‌باشد، از شمول آراء قابل تجدید نظر دادگاه صلح به شرح مذکور در تبصره ۵ ماده ۱۲ یاد‌شده خروج موضوعی دارد و در واقع بند «پ» این تبصره، ناظر بر «دعاوی مربوط به تخلیه عین مستأجره و تعدیل اجاره بها» موضوع بند ۴ ماده ۱۲ این قانون است و از درخواست‌های تخلیه که به صدور دستور تخلیه منجر می‌شود، خارج است. شایسته ذکر است، عدول از دستور تخلیه صادره از سوی دادگاه صلح در صورت احراز اشتباه‌ بودن آن، فاقد اشکال به نظر می‌رسد.