نظریه مشورتی شماره ۷/۹۵/۲۵۹۱ مورخ ۱۳۹۵/۱۰/۱۱
تاریخ نظریه: ۱۳۹۵/۱۰/۱۱
شماره نظریه: ۷/۹۵/۲۵۹۱
شماره پرونده: ۱۸۷۵-۱/۱۸۶-۹۵
استعلام:
نظر به اینکه حسب نظریه های صادر شده از آن اداره کل بزه تغییر کاربری غیر مجاز اراضی زراعی به لحاظ آنکه در اجرای ماده ۳ قانون حفظ کاربری اراضی زراعی مصوب ۸۵ دارای مجازات تعزیری جزای نقدی نسبی میباشد که بر اساس شدت وضعف اقدامات مرتکب و نیز متراژ بنا و یا اعیانی احداثی توسط متهم تعیین میشود درجه هفت محسوب گردیده است حال سوال آن است که درجه هفت محسوب شدن جرم مذکور به منزله ترتب سایر آثار مجازات تعزیری درجه هفت در مورد آن میباشد یا خیر؟ به عبارت بهتر چنانچه جزای نقدی نسبی عمل ارتکابی مشمول درجه یک محسوب گردد مجازات اخیر در مورد متهم اعمال میگردد یا جزای نقدی تعزیری درجه هفت مندرج در ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولاً با توجه به اینکه بر اساس ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، معیار درجهبندی مجازات-های تعزیری، مجازات تعیین شده در قانون برای جرم مورد نظر است، نه میزان مجازاتی که بر اساس شدت یا ضعف اقدامات مرتکب، متعاقب رسیدگی در مقام تعیین مجازات برای او از سوی دادگاه تعیین میشود، بنابراین، در مواردی که جرم فقط دارای مجازات جزای نقدی نسبی باشد؛ مانند جرم تغییر کاربری غیرمجاز که در استعلام اشاره شده، ظاهراً مجازات با هیچ یک از بندهای هشتگانه مذکور در ماده صدرالذکر مطابقت ندارد. در نتیجه مطابق قسمت اخیر تبصره ۳ همین ماده (ماده ۱۹)، مجازات درجه هفت محسوب میشود و چون مجازات تکرار جرم «تغییر کاربری غیرمجاز» حسب قسمت اخیر ماده ۳ (اصلاحی ۱۳۸۵/۸/۱) قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مصوب ۱۳۷۴ با اصلاحات بعدی، علاوه بر قلع بنا و حداکثر جزای نقدی، از یک تا ۶ ماه حبس است، به نوعی از حیث درجهبندی این جرم، نظریه فوق را توجیه مینماید و پرونده با توجه به ماده ۳۴۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، باید مستقیماً در دادگاه مطرح شود.