نظریه مشورتی شماره ۷/۹۵/۲۹۲۶ مورخ ۱۳۹۵/۱۱/۱۷

تاریخ نظریه: ۱۳۹۵/۱۱/۱۷
شماره نظریه: ۷/۹۵/۲۹۲۶
شماره پرونده: ۵۹-۷۲۱/۱-۲۵۴

استعلام:

در برخی از قوانین همچون موضوعات مواد ۸۸ و ۹۰ قانون ایین دادرسی مدنی و تبصره ۱ ماده ۱۰۰ قانون آیین دادرسی کیفری دادرس دادگاه قنوناً مکلف به اظهار نظر در خصوص ایراد و یا تقاضای مطروحه می‌باشد حال آیا مقام قضایی در مورد سایر تقاضاهای مطروحه از سوی اصحاب پرونده و وکلای ایشان مثل تقاضای ارجاع امر به کارشناسی و صدور قرار معاینه محلی مکلف است نفیاً و اثباتاً نظر خود را در مورد پذیرش این قبیل درخواستها ابراز نماید و یا آنکه ابراز عقیده در این موارد صرفا مطلوب و شایسته است اما قانوناً تکلیفی متوجه دادرس نمی‌باشد

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

غیر از موارد مصرح قانونی مانند موارد مشمول ماده ۸۸ قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ۱۳۷۹، دادگاه مکلف نیست خارج از ماهیت دعوا راجع به اظهارات ودرخواست هایی که ممکن است از سوی طرفین طرح شود، اظهار نظر نماید بلکه آنچه از مقررات قانونی از جمله بند ج ماده ۳۴۸ و بند ۵ ماده ۳۷۱ قانون یاد شده استنباط می‌شود این است که دادگاه باید به همه دلائل و مدافعات طرفین توجه نماید و رأی صادره به حدی مستدل باشد که حاکی از این توجه باشد.