نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۱۴۷۰ مورخ ۱۳۹۶/۰۶/۲۹
تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۰۶/۲۹
شماره نظریه: ۷/۹۶/۱۴۷۰
شماره پرونده: ۱۰۴۶-۱/۱۶۸-۹۶
استعلام:
در خصوص ماده ۵۱۰ از قانون آئین دادرسی کیفری چنانچه محکومٌعلیه بعد از صدور حکم قطعی محکومیت اول مجدداً مرتکب ارتکاب جرم تعزیری دیگری گردد و دادنامه دوم حکم محکومیت متهم با اعمال مقررات تکرار جرم صادر شده باشد و در ادامه مشارالیه درخواست تجمیع دو رأی مذکور را نماید آیا اولاً با توجه به اینکه محکومیت دوم با رعایت تکرار جرم صادر گردیده است اعمال مقررات مذکور در آن ماده قانونی توجیهی دارد یا اینکه هر دو محکومیت باید به صورت جداگانه در حق وی اجرا شود؟ ثانیاً چنانچه دو محکومیت محکومٌعلیه از جهت ارتکاب جرائم موضوع ماده ۵ یا ۸ قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر باشد و محکومیت دوم با رعایت مقررات تکرار جرم باشد با توجه به تاثر و ضرورت تجمیع مواد تاثیری در پاسخ به سوال دارد یا خیر.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولاً: اعمال حکم مقرر در مادهی ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ با الحاقات و اصلاحات بعدی، ناظر به فرض صدور آراء محکومیت قطعی متعددی است که مشمول مقررات تعدد جرم موضوع مادهی ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ بوده و بدون رعایت مقررات تعدد در خصوص جرایم متعدد مرتکب، حکم قطعی صادر شده است و فرض صدور رأی بر اساس مقررات تکرار بر اساس تشخیص قاضی صادر کننده، از قلمرو موضوع ماده ۵۱۰ صدرالذکر خروج موضوعی دارد، بدیهی است که در صورت وجود اشتباه در آراء صادره بر اساس مقررات تعدد یا تکرار، مراتب از طریق اعمال مادهی ۴۷۷ قانون موصوف قابل رسیدگی خواهد بود.
ثانیاً: در فرض دوم سوال که محکومیتهای محکومعلیه از جنس موضوع یک ماده قانونی از قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر (به طور مثال تماماً از جنس موضوع مادهی ۵ یا ۸ قانون مزبور باشد)، و یکی از محکومیتها با رعایت مقررات تکرار جرم صادر شده است، از قلمرو شمول مادهی ۵۱۰ قانون موصوف خروج موضوعی دارد.