نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۲۵۴۴ مورخ ۱۳۹۶/۱۰/۲۴

تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۱۰/۲۴
شماره نظریه: ۷/۹۶/۲۵۴۴
شماره پرونده: ۹۶-۱۶۸/۱-۱۵۵۳ ک

استعلام:

بر اساس ماده ۱۶۸ قانون آئین دادرسی کیفری بازپرس نباید بدون دلیل کافی برای توجه اتهام.. کسی را به عنوان متهم احضار و یا جلب نماید و برابر ماده ۲۱۳ قانون فوق الذکر تفهیم اتهام به کسی که به عنوان متهم احضار نشده از قبیل شاهد یا مطلع ممنوع است و چنانچه این شخص پس از تحقیق در مظان اتهام قرار گیرد باید طبق مقررات و به عنواند متهم برای وقت دیگر احضار شود حال در مواردی که دلیل بر توجه اتهام به مشتکی عنه نیست برخی از همکاران محترم قضایی بدوا اقدام به احضار مشتکی عنه به عنوان مطلع نموده و پس از تحقیق از وی در صورتی که دلیلی بر توجه اتهام کشف شد مثلاً اقرار به ارتکاب جرم شد یا از مفاد اظهارات وی وقوع بزه استنباط گردید طبق ماده ۲۱۳ برای وقت دیگری به عنوان متهم احضار می‌شود آیا این اقدام در فرضی که هیچ دلیلی علیه مشتکی عنه نیست مطابق مقررات بوده و قابل توجیه قانونی است یا خیر.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

مطابق ماده ۲۰۴ قانون آئین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با الحاقات و اصلاحات بعدی بازپرس می‌تواند به تشخیص خود شخصی را که حضور و تحقیق از وی برای روشن شدن موضوع ضروری است، به عنوان مطلع احضار نماید. بنابراین، تحقیق از مشتکی عنه که فعلا دلائل کافی بر توجه اتهام به وی وجود ندارد، به عنوان مطلع با رعایت حقوق ناظر به تحقیق از مطلعان و نیز رعایت ماده ۲۱۳ قانون یاد شده، در صورت توجه اتهام به وی بعد از انجام تحقیق فاقد اشکال قانونی است.