نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۲۹۸۰ مورخ ۱۳۹۶/۱۲/۰۵
تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۱۲/۰۵
شماره نظریه: ۷/۹۶/۲۹۸۰
شماره پرونده: ۹۶-۱/۱۰-۲۰۱۹
استعلام:
عدم تعلیق هزینه سفر به قضاتی که در غیر محل اولیه استخدام بازنشسته میشوند به دلیل حذف ماده ۷ آیین نامه اعطای هزینه سفر مصوب ۱۳۶۸/۱۱/۴ در آیین نامه جدید هیات وزیران به شماره ۱۴۴۲۰۶/۵۳۱۴۳- ۹۵/۱۱/۲۴ دستور فرماید با توجه به وضعیت استخدامی خاص قضات و اینکه قضات مشمول قانون استخدام کشوری میباشند و اییین نامه های قانون مرقوم در خصوص هزینه سفر کماکان به قوت خود باقی است.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولاً: قانونگذار به موجب ماده ۱۱۷ قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۸/۷/۸۶ با اصلاحات بعدی، قضات را از شمول مقررات قانون مذکور مستثنی نموده است.
ثانیاً: برابر تبصره ۱ ذیل ماده ۲ قانون استخدام کشوری مصوب ۱۳۴۵/۳/۳۱ با اصلاحات بعدی «مستخدمین مشمول بندهای ج (دارندگان رتبههای قضایی و...) و... در هر مورد که قانونی برای تعیین تکلیف آنان وجود نداشته باشد یا طبق قوانین مربوط تابع احکام عمومی قوانین استخدام کشوری شده باشند، مشمول مقررات این قانون خواهند بود». از آنجا که در مقررات خاص قضات، حکمی در خصوص هزینه سفر پیشبینی نشده است، بنابراین هزینه سفر قضات تابع احکام قوانین استخدام کشوری (بند ب ماده ۴۰ قانون استخدام کشوری) میباشد.
ثالثاً: ماده ۷ تصویبنامه شماره ۱۱۹۱۰/ت۲۹۷ مورخ ۱۱/۴/۶۸ در خصوص هزینه سفر موضوع اصلاح آئیننامه اجرایی بندهای ب و پ ماده ۴۰ قانون استخدام کشوری مصوب ۱۲/۳/۵۲ به موجب هیچ قانونی نسخ نگردیده است.
رابعاً: آنچه که در خصوص هزینه سفر موضوع تصویبنامه ۱۱۹۱۰/ت۲۹۷ مورخ ۱۱/۴/۶۸ در اجرای بند ب ماده ۴۰ قانون استخدام کشوری مصوب ۱۲/۳/۵۲ به تصویب رسیده، ارتباطی به فوقالعادههای نوبت کاری و جا به جایی محل خدمت کارمندان که به موجب آئیننامه فوقالعاده نوبتکاری و هزینه جا به جایی محل خدمت کارمندان موضوع تصویبنامه ۱۴۴۲۰۶/۵۳۱۴۳ مصوب ۲۴/۱۱/۹۵ هیئت وزیران در اجرای بند ۷ ماده ۶۸ قانون مدیریت خدمات کشوری به تصویب رسیده است، ندارد.