نظریه مشورتی شماره ۷/۹۶/۳۰۶۸ مورخ ۱۳۹۶/۱۲/۱۴
تاریخ نظریه: ۱۳۹۶/۱۲/۱۴
شماره نظریه: ۷/۹۶/۳۰۶۸
شماره پرونده: ۷۳۴-۱/۸۶۱-۶۹
استعلام:
چنانچه دادیار اظهار نظر با این عقیده که اظهارات شهود در مرجع انتظامی قابل استناد نیست با نقص تحقیقات مقدماتی بازپرس را ملزم به اخذ و استماع اظهارات شهود در دادسرا نماید با رعایت ماده ۳ و۹۸، ۲۶۶ قانون آئین دادرسی کیفری این ایراد مطابق موازین قانونی است یا خیر؟ تکلیف بازپرس در مواجهه با این ایراد چیست؟
الزام به استماع اقرار و شهادت شهود در تبصره ۲ ماده ۱۱۹ قانون آیین دادرسی کیفری ناظر بر قضات محکمه است یا شامل قضات دادسرا نیز میگردد؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- از مجموع مقررات مربوط به شهادت به عنوان یکی از ادله اثبات مذکور در مواد ۱۷۴ به بعد قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ چنین استنباط میشود که شهادت شهود برای اینکه معتبر و قابل ترتیب اثر باشد، باید نزد قاضی به عمل آید و از طرفی برابر ماده ۲۶۶ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲، بازپرس مکلف به رفع نقص تحقیقاتی به کیفیتی که در ماده بیان شده است، میباشد؛ در نتیجه، چنانچه دادیار اظهارنظر استماع شهادت شهود در مرجع انتظامی را کافی برای اظهارنظر نهایی نداند و استماع شهادت آنان را نزد بازپرس رسیدگیکننده درخواست نماید، بازپرس مکلف به انجام آن است.
۲- تبصره ۲ ماده ۱۱۹ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ ناظر به تکلیف دادگاه است و لکن هر شهادتی که مستند رأی مقام قضایی در دادسرا و یا دادگاه قرار گیرد، باید نزد مقام قضایی مربوط واقع شود.