نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۰۲۲ مورخ ۱۳۹۸/۱۱/۳۰
تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۱۱/۳۰
شماره نظریه: ۷/۹۸/۱۰۲۲
شماره پرونده: ح ۲۲۰۱-۷۲۱-۸۹
استعلام:
چنانچه خواهان ضمن طرح دعوا در خصوص اصل خواسته صدور قرار تأمین خواسته را نیز از دادگاه مطالبه کند و دادگاه پس از تودیع خسارت احتمالی نسبت به صدور قرار تأمین خواسته اقدام نماید، اما در نهایت خواهان محکوم به بیحقی شودو خوانده نیز در موعد مقرر در ماده ۱۲۰ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ خسارت ناشی از صدور قرار تأمین خواسته را مطالبه نماید؛ در این فرض آیا رسیدگی به موضوع مطالبه خسارت ناشی از صدور قرار تأمین خواسته به صراحت ماده ۱۲۰ قانون مذکور در صلاحیت دادگاه صادرکننده قرار است و یا مراجعه به دادگاه صادرکننده قرار تأمین خواسته صرفاً امتیازی برای خوانده بوده و او میتواند از این امتیاز بهره نبرد و بر اساس میزان خواسته در شورای حل اختلاف یا دادگاه حقوقی طرح دعوا؟/ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
ماده ۱۲۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ۱۳۷۹، امتیازی برای خوانده ایجاد کرده است که براساس آن خوانده میتواند ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ حکم قطعی مبنی بر بطلان دعوای خواهان، با تسلیم دلایل خسارت ناشی از قرار تأمین خواسته را از دادگاه صادرکننده قرار مطالبه کند؛ در این صورت دادگاه مذکور بدون رعایت تشریفات آیین دادرسی و پرداخت هزینه دادرسی به درخواست او رسیدگی و رأی صادر می کند. این رأی قطعی است و از محل تأمین سپرده شده توسط خواهان اجرا میشود. بدیهی است خوانده میتواند دعوای مطالبه خسارت خود را حسب مورد در شورای حل اختلاف یا دادگاه طرح کند؛ اما در این صورت از مزایای پیش بینی شده در ماده ۱۲۰ این قانون برخوردار نخواهد شد و به دعوای مطالبه خسارت به عنوان دعوایی جداگانه با رعایت تمام تشریفات آیین دادرسی مدنی و پرداخت هزینه دادرسی رسیدگی خواهد شد و از نظر قابلیت تجدیدنظرخواهی و اجرای حکم و... تابع مقررات قانونی است./ت