نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۲۳۷ مورخ ۱۳۹۸/۰۸/۲۵
تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۰۸/۲۵
شماره نظریه: ۷/۹۸/۱۲۳۷
شماره پرونده: ک ۷۳۲۱-۴۵-۸۹
استعلام:
۲- با توجه به مقررات مندرج در تبصره ۳ ماده ۵۰ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز آیا اختیار اعطا شده به دستگاههای مرتبط در تبصره ۳ از جمله دستگاههای کاشف و مامور وصول درآمدهای دولت شامل قرارهای صادر شده از طرف دادسرا میگردد به عبارتی آیا دستگاههای کاشف میتوانند به قرار منع تعقیب صادره از طرف دادسرا اعتراض نمایند؟ یا حق اعتراض اعلام شده صرفاً مربوط به احکام برائت دادگاه انقلاب است./ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۲- صرفنظر از اینکه در قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب ۱۳۹۲ در خصوص چگونگی اعتراض به قرار منع تعقیب صادره از سوی شعب دادسرای عمومی و انقلاب شهرستانها در مورد جرایم قاچاق کالا و ارز و اشخاصی که حق اعتراض دارند، مطلبی بیان نشده است و تبصره ۳ ماده ۵۰ این قانون نیز منصرف از فرض سوال است، با لحاظ بندهای «ص» و «ض» ماده یک و ماده ۳۸ و تبصره آن از قانون مذکور و مواد ۱۰، ۱۱ و بند «الف» ماده ۲۷۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، دستگاه مأمور وصول درآمدهای دولت (حسب مورد دستگاه ذیربط) به عنوان مرجع استیفای حقوق قانونی دولت، حق اعتراض نسبت به قرار منع تعقیب صادره از سوی دادسرا را دارا میباشد؛ لذا ابلاغ قرار منع تعقیب به دستگاههای موصوف ضروری است؛ اما دستگاه کاشف و ضابطان دادگستری صرفاً اعلامکننده جرم بوده و حق اعتراض به این قرار را ندارند و در نتیجه ابلاغ قرار منع تعقیب به آنان نیز منتفی است.