نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۳۱۷ مورخ ۱۳۹۸/۰۹/۱۶

تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۰۹/۱۶
شماره نظریه: ۷/۹۸/۱۳۱۷
شماره پرونده: ۹۸-۱۶۸-۱۳۱۷ ک

استعلام:

در مواردی که به موجب نظریه کارشناس بدوی درصدی از تقصیر متوجه مقامات مذکور در ماده ۳۰۸ قانون آیین دادرسی کیفری می‌باشد از این حیث دادسرای شهرستان مبادرت به صدور قرار عدم صلاحیت به شایستگی و صلاحیت دادسرای مرکز استان می‌نماید در ادامه تحقیقات با اعتراض احدی از طرفین به نظریه کارشناس بدوی دادسرای مرکز استان موضوع را به هیات کارشناسی ارجاع نموده و به موجب نظریه اخیر کارشناسی اتهامی متوجه رئیس اداره نمی‌باشد حال با عنایت به اینکه به موجب نظریه هیات کارشناسی که مصون از اعتراض باقی مانده است اصولا اتهامی متوجه رئیس اداره نمی‌باشد دادسرای مرکز استان با چه تکلیفی مواجه خواهد بود آیا به صرف اعلام جرم علیه مقامات مذکور در ماده ۳۰۸ فوق الذکر و یا به صرف اینکه به موجب نظریه کارشناس بدوی درصدی از تقصیر متوجه آنان بوده است برای دادسرای مرکز استان ایجاد صلاحیت اضافی می‌نماید و یا اینکه دادسرای مرکز استان می‌بایست نسبت به رئیس اداره به لحاظ عدم انتساب جرم به نامبرده قرار منع تعقیب صادر و نسبت به سایر اشخاص به اعتبار محل وقوع جرم مبادرت به صدور قرار عدم صلاحیت محلی به دادسرای شهرستان نماید.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

چنان چه به علت وجود هر یک از جهات قانونی مذکور در ماده ۶۴ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲، یکی از مقامات مذکور در ماده ۳۰۸ این قانون در قالب مشارکت یا معاونت در ارتکاب بزه با افراد عادی تحت تعقیب قرارگیرد، مطابق تبصره ماده ۳۱۱ قانون مذکور به اتهام تمام متهمان در دادگاه‌های کیفری مرکز استان رسیدگی خواهد شد و اظهارنظر بعدی کارشناس یا هیأت کارشناسان مبنی بر عدم توجه تقصیر به مقام مزبور-که اصولا این اظهارنظر برای مرجع قضایی فاقد موضوعیت بوده و طریقیت دارد موجب نفی صلاحیت مرجع قضایی صالح نخواهد شد. بنابراین دادسرای مرکز استان باید در ماهیت امر نسبت به اتهام همه افراد اظهارنظر کند.

میانگین امتیاز: ۵.۰ از ۰ رای

دیدگاه‌ها

۰ + ۰ =