نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۱۴۵۴ مورخ ۱۴۰۰/۰۲/۱۵
تاریخ نظریه: ۱۴۰۰/۰۲/۱۵
شماره نظریه: ۷/۹۹/۱۴۵۴
شماره پرونده: ۹۹-۱۸۶/۲-۱۴۵۴ ک
استعلام:
با توجه به ماده ۳۱۵ قانون مجازات اسلامی، در صورت فقدان قرائن و امارات موجب ظن و صرف حضور فرد متهم در محل وقوع جنایت که از مصادیق لوث محسوب نمیشود و متهم با ادای یک سوگند تبرئه میشود، در صورتی که متهم حاضر به ادای سوگند نباشد، دادگاه چه تصمیمی باید اتخاذ کند؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
«مستند به ماده ۱۳۲۸ قانون مدنی و عمومات سوگند در آراء فقهی و قوانین حاکم، مقتضای رجوع به قاعده کلی در سوگند این است که صاحب حق قسم میتواند از این حق استفاده کند و نیز میتواند آن را به طرف مقابل واگذارد. ماده ۳۱۵ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ نیز اولاً و بالذات حق ادای سوگند به منظور تبرئه از جنایت را برای متهم قرار داده و مستفاد از قسمت پایانی این ماده که مقرر داشته است: «او با ادای یک سوگند تبرئه میگردد»، آن است که در صورت عدم استفاده متهم از این حق، احکام نکول از سوگند و رد آن به طرف مقابل جاری است و لذا شاکی میتواند با ادای سوگند ادعای خود را به اثبات برساند و در اینصورت دادگاه حسب مورد با توجه به سکوت قانون، بر اساس اصل ۱۶۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با رجوع به منابع معتبر اسلامی یا فتاوی معتبر حکم قضیه را باید صادر کند.