نظریه مشورتی شماره ۷/۹۹/۱۹۱۷ مورخ ۱۳۹۹/۱۲/۲۶

تاریخ نظریه: ۱۳۹۹/۱۲/۲۶
شماره نظریه: ۷/۹۹/۱۹۱۷
شماره پرونده: ۹۹-۳/۱-۱۹۱۷ ح

استعلام:

با توجه به این‌که به محض قطعیت حکم محکوم‌له می‌تواند تقاضای اجرای آن و وصول و استیفاء محکوم به را بنماید آیا با توجه به ماده ۳۴ قانون اجرای احکام مدنی و تبصره ۱ ماده ۳۵ قانون موصوف بعد از ابلاغ اجراییه و قبل از انقضاء مهلت ده روز محکوم‌له می‌تواند طلب خود را استیفاء و دریافت نماید یا صرفاً می‌تواند آن را تأمین نماید؟ با لحاظ این مطلب که قانون محکوم‌له را از دریافت طلب خود در خلال این ده روز صراحتاً منع نکرده و هر چند قانون به محکوم‌علیه ده روز مهلت داده ولی مفهوم آن این نیست که طلبکار نتواند در این ده روز حق خود را وصول نماید ضمن این‌که از نظر شرعی و فقهی نیز داین مکلف به رعایت انقضاء مهلت ده روز نمی‌باشد و حسب منابع فقهی داین می‌تواند بلافاصله بعد از صدور حکم قطعی قاضی از اموال مدیون طلب خود را استیفاء نماید.

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

هرچند وفق تبصره ۱ ماده ۳۵ قانون اجرای احکام مدنی مصوب ۱۳۵۶ بعد از ابلاغ اجراییه وقبل از انقضای مدت ده روز از تاریخ ابلاغ اجراییه امکان تأمین محکوم به وجود دارد، لیکن استیفای محکوم‌به، بعد از انقضای مهلت ده روز از تاریخ ابلاغ اجراییه و استنکاف محکوم‌علیه از اجرای حکم خواهد بود، چه اینکه قبل از انقضای مهلت مقرر، اجرای حکم اختیاری است و وفق بخش دوم تبصره ۱ ماده ۳۵ قانون موصوف اجرای اجباری حکم و استیفای محکوم به پس از انقضای مهلت مزبور شروع خواهد شد. بنابراین قبل از انقضای مهلت مقرر استیفای اجباری محکوم‌به از طریق اجرای احکام مدنی ممکن نیست.