وجود سفته در ید مسئولین پرداخت اماره پرداخت وجه آن

رأی دادگاه بدوی

آقای ر.ن. به خواسته مطالبه مبلغ شش فقره سفته به میزان یک صد و پنجاه میلیون ریال با احتساب خسارات تأخیر تأدیه و خسارات دادرسی به استناد شش فقره سفته به شمارهای ۴۵۲۱۶۲ و ۸۸۱۲۷۱ الی ۸۸۱۳۶۷ و واخواست نامه های صادره به شرح منعکس در دادخواست دادگاه ضمن رد دفاعیات خوانده چرا که اولاً: وجود سفته های استنادی در ید خواهان دلیل به اشتغال ذمه خوانده که ظهر نویس سفته های استنادی می باشد و دارای مسئولیت قضایی با صادر کننده آنها دارد. ثانیاً: هیچ گونه دلیل و بینه ای که حکایت از امانی بودن سفته ها نزد خواهان را نماید اقامه نگردیده است. ثالثاً: امضاء ظهر نویسی سفته های استنادی مصون از هرگونه ایراد و اعتراض از سوی خوانده باقی مانده است و موضوع سفید امضا بودن سفته ها نیز تأثیری در مانحن فیه ندارد و حداقل آن این است که خوانده تا میزان سفته ها تعهد نموده است بنا به مراتب مذکور دادگاه دعوی خواهان را مقرون به صحت تشخیص داده و مستنداً به مواد ۱۹۸و۵۱۵و۵۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی و همچنین مواد ۳۰۹،۳۰۸،۳۰۷ ناظر به ماده ۲۴۹ قانون تجارت حکم به محکومیت خوانده به پرداخت یک صد و پنجاه میلیون ریال بابت اصل خواسته و همچنین پرداخت خسارات تأخیر تأدیه از تاریخ سررسید سفته ها تا زمان اجرای دادنامه و همچنین پرداخت هزینه های دارسی و هزینه های واخواسته و سفته های استنادی در حق خواهان صادر و اعلام می دارد. رأی صادره ظرف مهلت ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
رئیس شعبه ۳۹ دادگاه عمومی حقوقی تهران - عباسی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای ر.ن. به طرفیت آقای الف.ک. نسبت به دادنامه شماره ۴۰۰۰۶ مورخ ۱۹/۱/۹۱ صادره از شعبه ۳۹ دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن دعوی تجدیدنظرخوانده به خواسته مطالبه مبلغ یک صد و پنجاه میلیون ریال با احتساب خسارات قانونی وجه شش فقره سفته (به شرح منعکس در پرونده) با توجه به استدلال منعکس در آن، منتهی به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ مذکور به عنوان اصل خواسته و نیز هزینه دادرسی و واخواست سفته ها و خسارت تأخیر تأدیه در حق خواهان گردیده است، با بررسی محتویات پرونده، نظر به اینکه تجدیدنظرخواه (خوانده) اصل سفته های مورد دعوی را به دادگاه ارائه داده و وجود سفته ها در ید خوانده (محکومٌ علیه) متضمن پرداخت وجه سفته ها به تجدیدنظرخوانده و انصراف کلی تجدیدنظرخواه (خواهان) از دعوی خویش بوده و ایضاً عدم حضور خواهان در دادگاه تجدیدنظر با وصف ابلاغ اخطاریه نیز قرین انصراف وی از دعوی مطروحه می باشد، از این حیث دادگاه مستنداً به بند ج ماده ۱۰۷ قانون آیین دادرسی مدنی قرار سقوط دعوی خواهان را صادر و اعلام می نماید. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه۶۱ دادگاه تجدیدنظر استان تهران -مستشار دادگاه
ربیع پور - صداقتی