ماده ۱ - سربازان وظیفهای که حین انجام خدمت زیر پرچم با داشتن حداقل گواهینامه پایان دوره ابتدائی و با تعهد چهار سال خدمت پیمانی در مشاغلفنی و تخصصی مورد نیاز نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران استخدام گردند مدتی از خدمت آنان (برابر قانون خدمت وظیفه عمومی) در صورتانجام تعهد به منزله خدمت زیر پرچم محسوب خواهد شد و در صورتی که قبل از خاتمه مدت تعهد از خدمت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی مستعفی و یا اخراج گردند چنانچه مشمول معافیتهای قانونی نباشند حسب مورد تمام یا بقیه خدمت زیر پرچم را برابر قانون خدمت نظام وظیفهعمومی انجام خواهند داد.
تبصره ۱ - مشمولین این قانون از لحاظ ترفیع تا درجه سرجوخگی تابع مقررات ماده ۳۲ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی بوده و درصورتی که در پایان مدت تعهد تمایل به ادامه خدمت در نیروهای مسلح شاهنشاهی داشته و مورد نیاز باشند در خدمت ابقاء و ترفیعات بعدی آنان تابع قانون اصلاح قانون ارتقاء درجه سرجوخه های ارتش به گروهبان سومی مصوب ۲۳ /۳ /۵۳ و سایر مقررات مربوط خواهد بود.
تبصره ۲ - حقوق و مزایای مشمولین این قانون به میزان حقوق و مزایای افراد و درجه داران مشابه در کادر ثابت نیروهای مسلح شاهنشاهی پرداخت میشود.
ماده ۲ (الحاقی ۱۳۶۰/۱۰/۰۷)- مشمولین این قانون از لحاظ ترفیع تا درجه سرجوخگی (با احتساب مدت خدمت وظیفه قبلی که انجام داده (تابع مقررات عمومی ترفیعاتناظر بر افراد کادر ثابت خواهند بود و در صورتی که در پایان مدت تعهد تمایل به ادامه خدمت در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی را داشته و حسبنیاز در خدمت ابقاء شوند با حداقل مدت سه سال توقف در درجه سرجوخگی به گروهبان سومی نائل و ترفیعات بعدی آنان نیز تابع مقررات عمومی مربوط به ترفیع درجهداران کادر ثابت خواهد بود.
ماده ۳ (الحاقی ۱۳۶۰/۱۰/۰۷)- ترفیع کسانی که قبلاً به صورت سرباز پیمانی استخدام شده و در تاریخ تصویب این فانون [قانون] در خدمت هستند (اعم از اینکه دوره آموزشگاهگروهبانی را دیده یا ندیده باشند) از تاریخ ۱/۲/۵۸ تابع مقررات ماده ۲ این قانون خواهند بود و درجه استحقاقی آنان بر اساس مقررات مزبور محاسبه واز همان تاریخ اعطاء خواهد شد
تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۶۰/۱۰/۰۷)- حداقل مدت توقف در درجه سرجوخگی برای آن عده از مشمولین این ماده که با مدرک تحصیلی دوره اول دبیرستان و پایان دوره راهنمائیاستخدام گردیدهاند دو سال محاسبه و منظور میشود.
تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۶۰/۱۰/۰۷)- آن عده از مشمولین این ماده که فاقد گواهینامه پایان دوره ابتدائی یا معادل آن میباشند حداکثر بدرجه استواریکمی ممکن است ارتقاءیابند.
ماده ۴ (الحاقی ۱۳۶۰/۱۰/۰۷)- حقوق و مزایای مشمولین این قانون به میزان حقوق و مزایای درجهداران مشابه در کادر ثابت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی پرداختمیگردد.
ماده ۵ (الحاقی ۱۳۶۰/۱۰/۰۷)- پرداخت مابهالتفاوت حاصله از اجرای این قانون موکول به تامین اعتبار لازم در بودجه ارتش و ژاندارمری جمهوری اسلامی ایران میباشد وحقوق و مزایای متعلقه به موجب آن از تاریخ ۱۳۵۸/۲/۱ فقط برای آخرین درجه استحقاقی قابل پرداخت خواهد بود. اعم از آنکه مشمولین این قانوندر تاریخ مزبور در خدمت بوده و یا بازنشسته شده باشند.
ماده ۶ (الحاقی ۱۳۶۰/۱۰/۰۷)- آن قسمت از مقررات قانون استخدام ارتش جمهوری اسلامی ایران که در مقام عمل مغایر با مقررات این قانون باشد در مورد مشمولین اینقانون اجراء نمیشود.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و دو تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز یکشنبه ۱۶ تیرماه ۱۳۵۳، در جلسه فوق العاده روز دوشنبه هفتم مردادماه یکهزار و سیصد و پنجاه و سه شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
رئیس مجلس سنا - جعفر شریف امامی