ماده واحده - استوار یکمهای خلبانی و فنی نیروی هوایی که حداقل دارای گواهینامه سوم متوسطه بوده و بیش از چهار سال تمام در درجه اخیرقدمت خدمت داشته باشند پس از طی دوره آموزشگاه ستوان یاری بدرجه ستوانیار سومی مفتخر میگردند.
تبصره ۱ - ستوان یاری دارای درجات ۳ و ۲ و ۱ میباشد که به ترتیب ستوان یار سومی - ستوان یار دومی - ستوان یار یکمی نامیده میشوند.
تبصره ۲ - حداقل مدت توقف در هر یک از درجات ستوان یار سومی و ستوان یار دومی برای ترفیع بدرجه بالاتر پنجسال تمام میباشد.
تبصره ۳ - حقوق درجه این قبیل درجه داران در درجات ستوان یار سومی و ستوان یار دومی و ستوان یار یکمی به ترتیب معادل حقوق درجه ستوانسومی - ستوان دومی - ستوان یکمی بوده و میزان حقوق سنواتی آنان معادل یکدهم (۱۰).(۱) حقوق مندرج در ماده ۵۱ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی خواهد بود.
تبصره ۴ - شرایط ورود و سایر مقررات مربوط به آموزشگاه ستوان یاری برابر اساسنامهای که به وسیله نیروی هوایی پیشنهاد و به تصویب وزارتجنگ میرسد تعیین خواهد شد.
تبصره ۵ - در مورد درجه داران خلبان و فنی نیروی هوایی مقررات این قانون جانشین مقررات ماده ۲۹ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی و سایر مقررات مربوط به افسریاران خواهد بود.
قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده و پنج تبصره است در جلسه پنجشنبه بیست و پنجم آذر ماه یکهزار و سیصد و سی و هشت به تصویب مجلسشورای ملی رسید.
نایب رئیس مجلس شورای ملی - دکتر موسی عمید
قانون بالا در جلسه ۱۳۳۸/۱۰/۱۵ به تصویب مجلس سنا رسیده است.